@nikoskarabasis Χρόνια Πολλά… ή κάτι πολύ πιο σκοτεινό ξεκινά; 🇬🇷 📣 Αν βλέπεις τι συμβαίνει: 👉 Like για να το δουν περισσότεροι 👉 Share για να ανοίξει η συζήτηση 👉 Γράψε τη γνώμη σου — ΤΩΡΑ Την ώρα που γιορτάζουμε την Ελευθερία… μιλάμε για παραίτηση Πρωθυπουργού; 👉 Πριν ή μετά το Πάσχα; Τα ερωτήματα είναι αμείλικτα. Οι απαντήσεις… δεν έρχονται. 📣 Αν βλέπεις τι συμβαίνει: 👉 Like για να το δουν περισσότεροι 👉 Share για να ανοίξει η συζήτηση 👉 Γράψε τη γνώμη σου — ΤΩΡΑ 🔥 #25Μαρτίου #Ελλάδα #Ελευθερία #Μητσοτάκης #Πολιτική #Εξελίξεις #Γεωπολιτικά #Κρίση #Ενημέρωση #KarabasisReports ♬ original sound – nikos karabasis
📰
Χρόνια Πολλά Έλληνες και Ελληνίδες.
Σήμερα γιορτάζουμε την Ελευθερία.
Αλλά το ερώτημα είναι αμείλικτο: ζούμε πραγματικά ελεύθεροι;
Σε ένα κράτος που θυμίζει ολοένα και περισσότερο μπανανία — αδικώντας βέβαια ακόμη και τις μπανάνες — η εθνική επέτειος της 25ης Μαρτίου αποκτά φέτος μια βαριά, σχεδόν ειρωνική φόρτιση. Γιατί την ίδια ώρα που η Ελλάδα θυμάται το 1821, οι εξελίξεις γύρω μας μυρίζουν μπαρούτι.
Ο Ιρανός πρόεδρος Μασούντ Πεζεσκιάν επαινεί δημόσια και ανοιχτά τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Μιλά για «αδελφό» στον αγώνα εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών και του Ισραήλ, περιγράφοντας ουσιαστικά μια νέα, πιο συμπαγή μουσουλμανική συμμαχία. Και εδώ γεννάται ένα πολύ σκληρό ερώτημα: η Τουρκία του Ερντογάν είναι πράγματι «φίλη και σύμμαχος», όπως επί χρόνια μας σερβίρει το γνωστό σύστημα του κατευνασμού;
Τι λέει άραγε το Τελ Αβίβ για όλα αυτά; Πώς βλέπει αυτή τη μετατόπιση ο Ντόναλντ Τραμπ; Εξακολουθούν να θεωρούν τον Ερντογάν εταίρο ή τον αντιμετωπίζουν πλέον ως μέρος ενός πολύ πιο σύνθετου και επικίνδυνου προβλήματος;
Την ώρα λοιπόν που η Τουρκία, το Ιράν και οι υπόλοιποι «αδελφοί μουσουλμάνοι» ανασυντάσσουν άξονες και μέτωπα απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ, η Ελλάδα του Κυριάκου Μητσοτάκη μοιάζει να σέρνεται χωρίς πυξίδα, σαν παρακολούθημα ξένων σχεδιασμών. Σαν μια χώρα χωρίς καθαρή εθνική γραμμή. Σαν μια χώρα που — όπως λέει ωμά ο λαός — «πουλιέται».
Οι καταγγελίες που διατυπώθηκαν μέσα στη Βουλή από τον πρόεδρο της Ελληνικής Λύσης, Κυριάκο Βελόπουλο, για μυστική μεταφορά οπλικών συστημάτων, παρέμειναν αναπάντητες. Όπως αναπάντητα μένουν συνήθως όλα τα ερωτήματα που έχουν ουσία. Γιατί άραγε; Ποιους φυλάνε οι Patriot στη Μέση Ανατολή; Ποιους προστατεύουν οι ελληνικές φρεγάτες, τη στιγμή που η Κύπρος βρίσκεται σταθερά στο στόχαστρο;
Και τι απέγινε ο περιβόητος κάθετος ενεργειακός διάδρομος για τη μεταφορά αμερικανικού LNG στην Ουκρανία και στις βόρειες χώρες; Πώς και γιατί κατέρρευσε με τόσο παταγώδη τρόπο; Ποιος φέρει την ευθύνη; Γιατί από τα πανηγύρια και τις δηλώσεις θριάμβου φτάσαμε στη σιωπή;
Ο Μητσοτάκης, ο Παπασταύρου και συνολικά η κυβερνητική κομπανία δεν δίνουν απαντήσεις. Κι όταν η εξουσία σωπαίνει μπροστά σε τόσο βαριά ερωτήματα, τότε η σιωπή μετατρέπεται σε ομολογία αδυναμίας — ή και ενοχής.
Μέσα σε αυτό το εκρηκτικό τοπίο, κυκλοφορεί όλο και πιο έντονα ένα πολιτικό σενάριο που μέχρι χθες θα ακουγόταν ακραίο: ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ετοιμάζεται να παραιτηθεί. Όχι κάποτε. Τώρα.
Στα πολιτικά πηγαδάκια, εντός και εκτός Βουλής, η συζήτηση έχει ήδη ανοίξει. Το ερώτημα δεν είναι απλώς αν θα φύγει. Το ερώτημα είναι αν μπορεί πλέον να κάνει διαφορετικά. Πριν ή μετά το Πάσχα; Εκεί έχει μεταφερθεί η αγωνία, ο θόρυβος, αλλά και οι διαρροές.
Αν όλα αυτά επιβεβαιωθούν, τότε δεν θα μιλάμε για μια απλή πολιτική εξέλιξη. Θα μιλάμε για μια κορυφαία πράξη παραδοχής αποτυχίας σε μια περίοδο κατά την οποία η Ελλάδα βρίσκεται αντιμέτωπη με γεωπολιτικές ανακατατάξεις, πολεμικές αναφλέξεις και εθνικά διλήμματα που δεν συγχωρούν πειραματισμούς, επιπολαιότητες και επικοινωνιακά παιχνίδια.
Το μόνο βέβαιο είναι ότι ο πόλεμος δεν τελειώνει αύριο. Όλα δείχνουν πως θα διαρκέσει. Και μέσα σε αυτή τη μακρά φωτιά, η Τουρκία δείχνει να μετατρέπεται σε οργανικό μέρος του προβλήματος, τασσόμενη όλο και καθαρότερα δίπλα στο Ιράν. Με ό,τι μπορεί αυτό να σημαίνει για την περιοχή, για τα σύνορα, για τις ισορροπίες, για την ίδια την εδαφική ασφάλεια της Ελλάδας και της Κύπρου.
Χρόνια Πολλά Έλληνες.
Άλλωστε αυτό ακριβώς υποτίθεται ότι γιορτάζουμε σήμερα.
Αλλά ίσως ήρθε η ώρα να θυμηθούμε πιο σοβαρά τι σημαίνει πραγματική Ελευθερία. Όχι ως λέξη σε πανό και παρελάσεις. Αλλά ως εθνική συνείδηση, ως ανεξαρτησία, ως αξιοπρέπεια, ως ευθύνη απέναντι στην Ελλάδα και τον λαό της.
