📰
Η 25η Μαρτίου δεν είναι απλώς μια εθνική επέτειος.
Δεν είναι μια ακόμα ημέρα παρελάσεων, σημαιών και τυπικών αναφορών στην Ιστορία.
Είναι μια υπενθύμιση.
Και ταυτόχρονα, μια δοκιμασία.
Το 1821 δεν ξεκίνησε ως μια «εύκολη» απόφαση.
Ξεκίνησε ως ανάγκη. Ως επιβίωση. Ως απάντηση ενός λαού που αρνήθηκε να συνεχίσει να ζει γονατισμένος.
Άνθρωποι χωρίς κράτος.
Χωρίς οργανωμένο στρατό.
Χωρίς εγγυήσεις επιτυχίας.
Και όμως… ξεσηκώθηκαν.
Με όπλο την πίστη.
Και με οδηγό την ελευθερία.
Δεν είναι τυχαίο ότι η ίδια ημέρα ταυτίστηκε με τον Ευαγγελισμό της Θεοτόκου.
Στην ελληνική συνείδηση, η πίστη δεν έμεινε ποτέ μόνο στο επίπεδο του συμβολισμού.
Έγινε απόφαση.
Έγινε πράξη.
Έγινε Επανάσταση.
Η 25η Μαρτίου είναι η συνάντηση δύο κόσμων:
του θείου και του ανθρώπινου.
της ελπίδας και της πράξης.
της πίστης και της ευθύνης.
Σήμερα, σχεδόν δύο αιώνες μετά, το ερώτημα δεν είναι αν γνωρίζουμε την Ιστορία.
Το ερώτημα είναι αν την καταλαβαίνουμε.
Και κυρίως… αν την συνεχίζουμε.
Γιατί η Ελευθερία δεν είναι δεδομένη.
Δεν είναι κεκτημένο που διατηρείται αυτόματα.
Είναι διαρκής επιλογή.
Και διαρκής ευθύνη.
Η Ιστορία δεν τελείωσε το 1821.
Απλώς… μας παρέδωσε τη σκυτάλη.
Το αν θα τη σηκώσουμε,
ή αν θα την αφήσουμε να πέσει,
είναι η μόνη πραγματική επέτειος που κρίνεται κάθε μέρα.
👉 Χρόνια Πολλά Έλληνες.
