ΑΝΑΛΥΣΗ
Η Ελλάδα δαπανά ετησίως πάνω από ενάμισι δισεκατομμύριο ευρώ
για εισαγωγές βοδινού κρέατος.
Πρόκειται για μια σταθερή, χρόνια αιμορραγία στο εμπορικό ισοζύγιο.
Από το 2009 και μετά, αντί να οικοδομηθεί ένα σχέδιο αυτάρκειας,
η εγχώρια κτηνοτροφία αφέθηκε να συρρικνωθεί:
μικρές μονάδες έκλεισαν, νέοι δεν μπήκαν στο επάγγελμα,
και το κράτος επέλεξε τις εισαγωγές ως «εύκολη λύση».
Σε αυτό το πλαίσιο, η υπογραφή της συμφωνίας Mercosur
λειτουργεί ως επιταχυντής της εξάρτησης.
Φθηνότερα εισαγόμενα προϊόντα πιέζουν ακόμη περισσότερο
τους λίγους εναπομείναντες Έλληνες κτηνοτρόφους.
Το ζήτημα δεν είναι μόνο οικονομικό.
Είναι διατροφικό και κοινωνικό.
Όταν μια χώρα δεν παράγει βασικά τρόφιμα:
- χάνει εισόδημα,
- χάνει θέσεις εργασίας,
- χάνει διαπραγματευτική ισχύ.
Ο γαϊδαράκος στο σκίτσο δεν κατηγορεί.
Στέκεται μπροστά στον άδειο στάβλο
και θυμίζει ότι η αυτάρκεια δεν χτίζεται με υπογραφές,
αλλά με σχέδιο.
