Η απάθεια του καθεστώτος Μητσοτάκη απέναντι στη στρατηγική περικύκλωση της Ελλάδας
Η εντεινόμενη στρατιωτική και επιχειρηματική συνεργασία της Τουρκίας με την Ιταλία και την Ισπανία αποτελεί μια εξέλιξη που θα έπρεπε να σημάνει συναγερμό σε κάθε υπεύθυνη κυβέρνηση. Όμως η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη παρακολουθεί απαθής, σαν να πρόκειται για «επιχειρηματικές κινήσεις» που δεν αγγίζουν την Ελλάδα. Η στάση αυτή δεν είναι απλώς ακατανόητη· είναι ύποπτη και επικίνδυνη. Γιατί στην πραγματικότητα, η Τουρκία οικοδομεί στρατηγικές γέφυρες με δύο μεγάλες χώρες του Νότου, αποκτώντας πρόσβαση σε τεχνολογία, οπλικά συστήματα και γεωπολιτικά πλεονεκτήματα που θα χρησιμοποιήσει αργά ή γρήγορα και εις βάρος της Ελλάδας.
Στρατηγικοί συνεταιρισμοί με την Ιταλία
Η συνεργασία της Τουρκίας με την Ιταλία δεν είναι τυχαία. Από κοινού αναπτύσσουν και συμπαράγουν κρίσιμα αμυντικά μέσα:
- Φορητός οπλισμός και πυρομαχικά: Η Beretta Defense Technologies συνεργάζεται με την τουρκική Stoeger Silah Sanayi A.S.
- Βαρέα πυρομαχικά: Η ιταλική MES έχει συμμαχήσει με την τουρκική MKE για παραγωγή μεγάλης κλίμακας.
- Αεροδιαστημικά εξαρτήματα: Η Magnaghi Aerospace παράγει από κοινού με την ASFAT.
- Ελικόπτερα Α-129 Mangusta: Η AgustaWestland συμπαράγει με την TAI — ήδη 77 ελικόπτερα έχουν παραδοθεί.
- Βλήματα Cirit: Οι ιταλικές ένοπλες δυνάμεις τα χρησιμοποιούν στα UAV/UCAV ASTORE.
- Αεροσκάφη ATR-72/600: Συμπαραγωγή Alenia–TAI, με τα 8 από τα 9 να έχουν ήδη υλοποιηθεί.
- Δορυφορικά προγράμματα: Η Telespazio συμμετέχει στους τουρκικούς δορυφόρους Gokturk-1 και Turksat.
Δεν είναι μόνο στρατιωτική η συνεργασία· έχει και γεωπολιτική διάσταση: Λιβύη, Μεσόγειος, ενεργειακές ισορροπίες, όλα με Ιταλία και Τουρκία σε παράλληλες γραμμές.
Το ισπανικό σκέλος
Η Ισπανία δεν μένει πίσω. Η κυβέρνηση της Μαδρίτης έχει ήδη εγκρίνει την πώληση φρεγατών στην Τουρκία, ενώ οι ισπανικές τράπεζες χρηματοδοτούν ενεργά τουρκικές εξοπλιστικές εταιρείες. Η συνεργασία φτάνει μέχρι τα συστήματα αεράμυνας, ενώ στη Λιβύη Ισπανία και Τουρκία εμφανίζονται με κοινές θέσεις.
Με δυο λόγια: η Τουρκία δημιουργεί έναν «Νότιο Άξονα» με Ιταλία και Ισπανία, εδραιώνοντας παρουσία που περιθωριοποιεί την Ελλάδα.
Η ελληνική απουσία
Απέναντι σε όλα αυτά, η Αθήνα τι κάνει; Ουσιαστικά τίποτα. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη επιλέγει τη σιωπή, σαν να πρόκειται για εμπορικές κινήσεις που δεν αφορούν την Ελλάδα. Κανένα επίσημο διάβημα, καμία πρωτοβουλία για αντίβαρα, καμία στρατηγική κινητικότητα. Είναι σαν να θεωρεί το καθεστώς ότι η οικογένεια Μητσοτάκη είναι απλώς «επιχειρηματικός εταίρος» των εξελίξεων, αδιαφορώντας για την εθνική διάσταση.
Τι σημαίνει για την Ελλάδα
Η απάθεια αυτή δεν είναι μόνο ενοχλητική. Είναι επικίνδυνη. Η Ελλάδα κινδυνεύει να βρεθεί πλήρως απομονωμένη, ενώ η Τουρκία εξοπλίζεται και αποκτά πρόσβαση σε δίκτυα και τεχνογνωσία που αυξάνουν κατακόρυφα την ισχύ της. Εάν η χώρα μας συνεχίσει να μένει θεατής, η γεωπολιτική περικύκλωση θα είναι γεγονός.
Η ώρα για διπλωματική δράση είναι τώρα: με Κύπρο, Αίγυπτο, Γαλλία, Ισραήλ, ακόμη και χώρες της Βαλτικής. Χρειάζεται στρατηγική, όχι απάθεια.
Γιατί αλλιώς, όταν η Τουρκία θα εμφανιστεί με την κάλυψη Ιταλίας και Ισπανίας, θα είναι πολύ αργά.
Mitsotakis’ suspicious apathy towards Turkey’s strategic alliances
The deepening military and business cooperation between Turkey, Italy and Spain should have triggered alarm bells in Athens. Yet, the government of Kyriakos Mitsotakis appears disturbingly passive, as if these are “mere business partnerships” unrelated to Greece. This attitude is not simply incomprehensible — it is suspicious, if not dangerous. Turkey is building strategic bridges with two major Southern European powers, securing access to advanced technology, weapon systems, and geopolitical leverage that will ultimately be used against Greece.
Strategic partnerships with Italy
Turkey’s ties with Italy are extensive and targeted. Together they are co-developing critical defense assets:
- Small arms and ammunition: Beretta Defense Technologies with Turkey’s Stoeger Silah Sanayi A.S.
- Heavy ammunition: Italian MES with state-owned MKE.
- Aerospace components: Magnaghi Aerospace with ASFAT.
- A-129 Mangusta helicopters: Co-produced by AgustaWestland and TAI — 77 units already delivered.
- Cirit missiles: Integrated by Italy in its ASTORE UAV/UCAV fleet.
- ATR-72/600 aircraft: Joint production by Alenia and TAI, with 8 out of 9 already deployed.
- Satellite programs: Telespazio involved in Gokturk-1 and Turksat projects.
This is not just defense cooperation; it extends into geopolitics — Libya, Mediterranean energy routes, Middle Eastern affairs — where Rome and Ankara increasingly align.
The Spanish dimension
Spain is also deepening its ties. Madrid has authorized the sale of frigates to Turkey, while Spanish banks are financing Turkish defense industries. Cooperation extends into air defense systems, and in Libya, Spain and Turkey appear aligned on key positions.
In essence, Turkey is forming a “Southern Axis” with Italy and Spain, securing influence and sidelining Greece.
Greece’s silence
And what does Athens do in the face of this? Nothing. Mitsotakis’ government chooses silence, as if these are routine business transactions irrelevant to Greece’s security. No formal protest, no strategic initiatives, no counterbalancing alliances. It is as if the regime perceives the Mitsotakis family itself as an “entrepreneurial partner” in these developments, while disregarding the national interest.
What this means for Greece
This apathy is not just frustrating — it is dangerous. Greece risks finding itself isolated, while Turkey gains access to networks, resources, and advanced technologies that will dramatically boost its power projection. If Athens continues to stand idle, the geopolitical encirclement of Greece will soon become a reality.
The time for diplomatic action is now: Greece must reinforce partnerships with Cyprus, Egypt, France, Israel, and even Baltic states. Strategy, not passivity, is required.
Otherwise, when Turkey steps forward with the backing of Italy and Spain, it will be too late.
