Όταν ασχολείσαι με το ηλεκτρικό ρεύμα, όπως εγώ εδώ στη Ρόδο, μαθαίνεις ότι πίσω από κάθε φωτεινό λαμπτήρα, πίσω από κάθε ηλεκτροφόρο καλώδιο, κρύβεται ένα δίκτυο πολύπλοκο, αόρατο για τον μέσο άνθρωπο. Το ίδιο συμβαίνει, θαρρώ, και με την παγκόσμια πολιτική: βλέπεις τα φώτα, αλλά δεν βλέπεις τα καλώδια που τα τροφοδοτούν.
Πρόσφατα διάβασα για την πρώτη επίσκεψη του νέου προέδρου των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, σε Σαουδική Αραβία, Κατάρ και Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Φαίνεται πως το δόγμα εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ αλλάζει: οι χώρες που προσφέρουν οικονομικές ευκαιρίες, γίνονται οι καινούριοι φίλοι της Ουάσινγκτον. Και εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Ειδικά όταν βλέπεις συμφωνίες σαν αυτή της Continental Resources, που ανήκει σε φίλο του Τραμπ, με την τουρκική κρατική εταιρία TPAO και την TransAtlantic Petroleum, για έρευνες πετρελαίου και φυσικού αερίου στην Τουρκία. Συμφωνίες που, αν κρίνω από τους αριθμούς, μιλάμε για θησαυρούς δεκάδων δισεκατομμυρίων δολαρίων. Κι όπως το ρεύμα που περνά από τα καλώδια χωρίς να το βλέπεις, έτσι και τα συμφέροντα περνούν μέσα στις αποφάσεις για θέματα όπως το Κουρδικό, η Συρία, η Κύπρος — και η Ελλάδα.
Δεν είναι μόνο η Τουρκία. Και στη Συρία, την ώρα που οι υποδομές είναι ερείπια, έρχονται νέες συμφωνίες: εργοστάσια φυσικού αερίου και ηλιακά πάρκα, υπογεγραμμένα από εταιρίες με ρίζες στις ΗΠΑ, το Κατάρ και την Τουρκία. Η Power International USA, μαζί με εταιρίες στενών φίλων του Ερντογάν και του Τραμπ, φαίνεται να έχουν αναλάβει το έργο.
Όπως βλέπω τα πράγματα, η εξωτερική πολιτική σήμερα δουλεύει όπως τα ηλεκτρικά δίκτυα: αν δεν είσαι μέσα στον κύκλο που κρατάει τους διακόπτες, μένεις στο σκοτάδι. Και εμάς εδώ, στα νησιά του Αιγαίου, τέτοια σκοτάδια δεν μας συμφέρουν.
Κοιτάζοντας την εικόνα σαν απλός ηλεκτρολόγος από τη Ρόδο, νιώθω ότι οι «φίλοι» του Τραμπ και του Ερντογάν ετοιμάζουν παιχνίδια με μεγάλες συνέπειες για όλους εμάς, στην Ανατολική Μεσόγειο. Όχι μόνο στον τομέα της ενέργειας, αλλά σε κάθε πεδίο που μπορεί να επηρεάσει την ειρήνη και τη σταθερότητα.
Κι εδώ στη Ρόδο, όταν πέφτει το ρεύμα, καταλαβαίνεις τι σημαίνει εξάρτηση. Αντίστοιχα, όταν η ενέργεια και τα συμφέροντα καθορίζουν τη διπλωματία, οι μικρές χώρες μένουν στο έλεος εκείνων που κρατούν τον διακόπτη.
—————————————–
Electric Currents and Geopolitical Games: A View from Rhodes
An electrician from Rhodes comments on how US foreign policy is shaped by energy interests and President Trump’s personal connections.
When you work with electricity, like I do here in Rhodes, you learn that behind every lit lamp, behind every wire buzzing with current, lies a complex network invisible to the average eye. The same, I believe, applies to global politics: you see the lights, but not the wires feeding them.
I recently read about the new US President Donald Trump’s first overseas visit to Saudi Arabia, Qatar, and the UAE. It seems that US foreign policy is shifting: countries offering economic opportunities are becoming Washington’s new allies. And that’s where things get complicated.
Especially when deals like the one signed by Continental Resources — owned by a close friend of Trump — with Turkey’s state-owned TPAO and TransAtlantic Petroleum come to light. These agreements, judging by the numbers, are worth tens of billions of dollars. And just like the electricity flowing unseen through cables, interests flow silently through decisions on critical issues like the Kurdish problem, Syria, Cyprus — and Greece.
It’s not just Turkey. In war-torn Syria, while infrastructure lies in ruins, new deals are being signed: gas plants and solar parks, contracted by companies with ties to the US, Qatar, and Turkey. Power International USA, alongside companies linked to Erdogan’s and Trump’s close allies, seems to have taken the lead.
From where I stand, it’s clear that today’s foreign policy operates much like an electric grid: if you’re not part of the circle holding the switches, you’re left in the dark. And for us here in the Aegean islands, darkness is not an option.
As a simple electrician from Rhodes, I sense that Trump’s and Erdogan’s friends are playing games with high stakes for all of us in the Eastern Mediterranean. Not just in the energy sector, but in every field affecting peace and stability.
