@nikoskarabasis 📲 Κάνε Follow, πάτα Like και μοιράσου αυτό το βίντεο. 📌 Αν σε νοιάζει τι συμβαίνει με το Αιγαίο… 📡 Η αλήθεια πρέπει να ακουστεί! 🔗 Διάβασε το nikoskarabasis.gr #Αιγαίο #Ελλάδα #Τουρκία #Διπλωματία #ΘαλάσσιαΠάρκα #Μεταναστευτικό #Libya #Haftar #GreeceNews #GreekPolitics #Karabasis #NikosKarabasis #valinakis #TikTokNews #Geopolitics #Αλήθεια ♬ original sound – nikos karabasis
Είναι ποτέ δυνατόν, ρε παιδιά; Πριν ένα χρόνο η κυβέρνηση έβγαινε και πανηγύριζε για θαλάσσια πάρκα στο Αιγαίο. Με νησάκια, με 6 ν.μ., με… πατριωτισμό.
Κι εκεί που λες “μπράβο”, εμφανίζεται η Τουρκία, κάνει φασαρία – και ξαφνικά σβήνονται τα Δωδεκάνησα απ’ το χάρτη. Και περιοριζόμαστε στα 6 ναυτικά μίλια!
Δηλαδή τι κάναμε; Ανακοινώσαμε κάτι, το πήραμε πίσω, και τώρα εμφανιζόμαστε κι από πάνω σαν να σώσαμε την κατάσταση;
Και δεν σταματάμε εκεί!
Στη Λιβύη, ο Χάφταρ –ο άνθρωπος που κάποτε φέραμε εδώ σαν ήρωα– τώρα πάει να υπογράψει το μνημόνιο με την Τουρκία! Το ίδιο που εμείς λέμε ότι… το διαλύσαμε!
Ποια διάλυση; Δεν το σταματήσαμε, δεν το μπλοκάραμε στην Ευρώπη, δεν καταφέραμε ούτε καν να κρατήσουμε σχέσεις με κανέναν εκεί κάτω!
Και στο τέλος; Τρώμε και τα κύματα μεταναστών στην Κρήτη και το παίζουμε “παγκόσμια διπλωματία”;
Ρωτάει πρώην υπουργός:
Από πότε γίναμε επαρχία της Τουρκίας; Ποιος το αποφάσισε; Και πότε;
Και ξέρετε κάτι; Καλή ερώτηση. Πολύ καλή ερώτηση. Αλλά καλύτερη είναι άλλη:
Εμείς, θα συνεχίσουμε να το ανεχόμαστε;»
———————————
Σε οποιοδήποτε σοβαρό κράτος, ο υπ. Εξωτερικών, μετά το Σινά, την Αγία Σοφία, τα θαλάσσια πάρκα, την μη πόντιση καλωδίων, την πλήρη αποτυχία σε βορειοηπειρωτικό και κυπριακό, την συμμετοχή της Τουρκίας στην ¨ευρωπαϊκή" άμυνα, τις υποκλίσεις κλπ. θα είχε παραιτηθεί προ πολλού.
— MELETIS MELETOPOULOS (@MELETOPOULOS1) June 10, 2025
«Είναι δυνατόν;», αναρωτιέται ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών Γιάννης Βαληνάκης, διατυπώνοντας με δραματικό τρόπο την αγανάκτηση που γεννά η τρέχουσα εθνική πολιτική στο Αιγαίο και τη Λιβύη. Και είναι εύλογο το ερώτημα, όταν μέσα σε λίγους μήνες φαίνεται πως η Ελλάδα διέγραψε ό,τι η ίδια είχε ανακοινώσει.
Το 2023, η κυβέρνηση εξήγγειλε τη δημιουργία θαλάσσιων πάρκων. Ανάμεσα στις προβλεπόμενες περιοχές ήταν και μικρονήσια των Δωδεκανήσων, ακόμη και περιοχές πέραν των 6 ναυτικών μιλίων – δηλαδή περιοχές που η Τουρκία χαρακτηρίζει ως «γκρίζες ζώνες». Μια σοβαρή, εθνική παρέμβαση στο χάρτη. Όταν όμως η Άγκυρα αντέδρασε, η Αθήνα… ξανασκέφτηκε. Και σήμερα, αποκαλύπτεται πως όχι μόνο αποσύρθηκαν τα Δωδεκάνησα, αλλά και όλη η χωροθέτηση περιορίζεται εντός των 6ν.μ. Μια σαφέστατη διπλή υποχώρηση με άδηλες επιπτώσεις.
Και η Λιβύη; Εκεί όπου ο ελληνικός «σύμμαχος» Χάφταρ –που κάποτε φιλοξενήθηκε μετά βαΐων στην Αθήνα– φέρεται έτοιμος να επικυρώσει το τουρκο-λιβυκό μνημόνιο. Η Ελλάδα όχι μόνο δεν απέτρεψε την εξέλιξη, αλλά δεν κατανόησε καν εγκαίρως τη σημασία της. Η απειλή για βέτο στην Ε.Ε. αποδείχτηκε ρητορική· η διεθνής ακύρωση του συμφώνου δεν ήρθε ποτέ. Η στρατηγική παρουσία της Ελλάδας στην Ανατολική Λιβύη εξαφανίστηκε τόσο γρήγορα όσο εμφανίστηκε, αφήνοντας κενό που η Τουρκία έσπευσε να εκμεταλλευτεί – με επιπλέον «δώρο» προς την Ελλάδα τα συνεχώς αυξανόμενα κύματα παράνομων μεταναστών στην Κρήτη.
Πρόκειται για ένα συνολικό φιάσκο εξωτερικής πολιτικής, μια διαρκή ταλάντευση μεταξύ μεγαλοστομίας και απουσίας σχεδίου. Θαλάσσια πάρκα, καλώδια μεταφοράς ρεύματος, ευρωπαϊκή άμυνα, ενεργειακή ασφάλεια, F-35 – όλα φιλόδοξα σχέδια, μα χωρίς θεμέλια, στρατηγική και εθνικό προσανατολισμό.
Ο κ. Βαληνάκης θέτει με ειλικρίνεια το ερώτημα που γεννάται και στην κοινωνία:
Από πότε γίναμε επαρχία της Τουρκίας; Ποιος το αποφάσισε και πότε;
——————————-
Is This Even Possible? From Marine Parks to Diplomatic Surrender
Former Foreign Minister Giannis Valinakis raises the alarm over a double national retreat: the exclusion of the Dodecanese from marine parks and passive handling of the Turkey-Libya memorandum.
“Is this even possible?” asks former Foreign Minister Giannis Valinakis, voicing the indignation that arises from the country’s current diplomatic handling in the Aegean and Libya. The question is valid: how can a country cancel its own strategic initiatives in a matter of months?
In 2023, the Greek government proudly announced the creation of marine parks, including areas in the Dodecanese—even beyond the 6-nautical-mile limit—entering waters disputed by Turkey as “gray zones.” It was a bold geopolitical stance. But when Turkey reacted, Athens backed off. And now, reports confirm not just a revision, but a double concession: the Dodecanese have been removed entirely, and the boundaries of the parks are confined within 6 nautical miles.
Meanwhile, in Libya, a new strategic defeat is looming. General Haftar, once celebrated as a Greek ally and even received with honors in Athens, appears ready to approve the infamous Turkey-Libya maritime memorandum. Greece neither blocked this outcome nor understood its full implications in time. The threat of a veto in the EU proved hollow, and the international invalidation of the pact never materialized. Athens began with strong support for Haftar, only to later abandon him and fail to restore any meaningful influence in Tripoli or Benghazi. This left a power vacuum that Turkey has been quick to fill—along with a surge of illegal migrant flows toward Crete.
This is a tale of foreign policy mismanagement: erratic choices, no continuity, and no comprehensive strategy. Ambitious projects—marine parks, undersea power cables, European defense initiatives, F-35 acquisitions—are announced, but without groundwork, without direction, without a clear national vision.
Valinakis rightfully asks what many Greeks now wonder:
Since when did we become a province of Turkey? Who made that decision—and when?
