Ποιος κοροϊδεύει ποιον; Το κόμμα που κάποτε έβαλε την Ελλάδα στην Ευρώπη, τώρα τη σέρνει στην ανυποληψία. Βυθισμένο στην σήψη και την παρακμή.
Φιλοευρωπαϊκή δύναμη; Η Νέα Δημοκρατία; Από που και εως που; Με σκάνδαλα τρία δισεκατομμύρια στις αγροτικές επιδοτήσεις και την Ευρωπαία εισαγγελέα να απειλεί με ελέγχους φωτιά; Με επιθέσεις υπουργών κατά της Δικαιοσύνης των Βρυξελλών;
Με ποιο θράσος αποκαλείται ευρωπαϊκή μια κυβέρνηση, όταν βαφτίζει λαθρομετανάστες ως «πρόσφυγες», τους φορτώνει σε αεροπλάνα και τους στέλνει στα κρυφά σε άλλες χώρες;
Και με ποιο ηθικό έρεισμα σιωπά απέναντι στα εγκλήματα στη Γάζα, απέχει μάλιστα από τα ψηφίσματα για τα μωρά και τα παιδιά που δολοφονούνται κάθε μέρα όχι μόνο από τις βόμβες αλλά και από πείνα;
Η Ελλάδα του πολιτισμού, της δημοκρατίας, της ανθρώπινης αξίας, έγινε η Ελλάδα του «μη με ενοχλείτε».
Τουλάχιστον υπάρχουν κάποιοι άλλοι Ευρωπαίοι που μιλούν, καταγγέλλουν, αντιδρούν. Κι εμείς; Στην κυβέρνηση πανηγυρίζουν για μια έωλη άποψη για το σιδηροδρομικό έγκλημα στα Τέμπη σαν να έχουν κερδίσει το…λαχείο. Λες και δεν εξαϋλώθηκαν εκείνοι οι άνθρωποι από τα δικά τους λάθη. Οσο για το…μπάζωμα και ξεμπάζωμα και γιατί αυτό έγινε, θα το μάθουμε, αλλά όταν θα έχει αλλάξει η σημερινή κυβέρνηση.
Την ίδια ώρα η Τουρκία προελαύνει. Μπαίνει και στην ευρωπαϊκή άμυνα από το παράθυρο. Αν είναι δυνατόν! Ο Αττίλας! Αυτοί που μας απειλούν ότι θα έρθουν νύχτα να μας σφάξουν γιατί θέλουν εδώ και τώρα το Αιγαίο, τα νησιά μας, τη θράκη, την Κύπρο, τη Θεσσαλονίκη…Ησυχία…Κάνουμε μπίζνες με τον Ερντογάν. Μην μιλάτε…. Η Ελλάδα; Δεν υπάρχει. Εκκωφαντικό Απόν. Παθητική. Απομονωμένη. Αδιάφορη. Κάτι σαν Επαρχία της Άγκυρας.
Ξεθωριάζουμε. Η Ευρώπη ξεθώριασε. Χλώμιασε. Τρεμοσβήνει. Χάνεται.
Και η αλήθεια καίει: δεν πρόκειται πια για λάθη. Πρόκειται για επιλογές. Επικίνδυνες. Ταπεινωτικές. Για όλους τους Έλληνες.
————————
Who’s fooling who? The party that once put Greece in Europe is now dragging it into disrepute. Sunk in decay and decline.
A pro-European force? New Democracy? From where and to where? With three billion scandals in agricultural subsidies and the European prosecutor threatening fire inspections? With attacks by ministers against the Brussels judiciary?
With what audacity does a government call itself European when it paints illegal immigrants as “refugees”, loads them onto planes and sneaks them off to other countries?
And on what moral ground is it silent in the face of the crimes in Gaza, even abstaining from resolutions on the babies and children who are murdered every day not only by bombs but also by hunger?
The Greece of civilisation, of democracy, of human dignity, has become the Greece of ‘do not bother me’.
At least there are some other Europeans who are speaking out, denouncing, reacting. What about us? In the government they are celebrating a wrong opinion about the railway crime in Tempe as if they have won the… lottery. As if those people weren’t annihilated by their own mistakes. As for the…bungling and un-bungling and why it happened, we will find out, but when the current government has changed.
At the same time Turkey is advancing. It is also entering European defence through the window. If that is possible! Attila! Those who threaten us that they will come at night to slaughter us because they want here and now the Aegean, our islands, Thrace, Cyprus, Thessaloniki…Quiet…We are doing business with Erdogan. Do not speak…. Greece? It doesn’t exist. Deafening Avon. Passive. Isolated. Indifferent. Something like the Province of Ankara.
We’re fading. Europe is fading. Pale. Flickering. It’s fading.
And the truth burns: these are no longer mistakes. It’s about choices. Dangerous ones. Humiliating ones. For all Greeks.
————————-
