Όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι το δίλημμα της ΝΔ —«εμείς ή το χάος»— έχει μετατραπεί στην ομολογία πως αυτοί είναι το χάος.
Γιατί όταν, μετά από έξι χρόνια εξουσίας, το μόνο επιχείρημα που μένει είναι ο φόβος για το… χειρότερο, τότε κάτι έχει τελειώσει οριστικά.
Ο μηχανισμός προπαγάνδας του Μαξίμου συνεχίζει να επαναλαμβάνει το ίδιο τροπάριο: ναι, έγιναν λάθη, αλλά δεν υπάρχει άλλη λύση. Όλοι οι άλλοι είναι χειρότεροι.
Όμως η πραγματικότητα φωνάζει:
— Τρένα εκτροχιασμένα χωρίς ακόμα πόρισμα,
— σκάνδαλα όπως του ΟΠΕΚΕΠΕ,
— ενεργειακή ακρίβεια με τιμές στα ύψη,
— αθρόα εισροή μεταναστών παρά τους πανηγυρισμούς,
— γεωπολιτική απομόνωση και απώλεια αξιοπιστίας,
— κι ένα «επιτελικό κράτος» που κατέρρευσε σε μια κακοστημένη φάρσα ρουσφετιού και ατιμωρησίας.
Αυτό δεν είναι σταθερότητα. Είναι παρακμή.
Η κυβέρνηση απέτυχε και στο εσωτερικό και στο εξωτερικό:
Υιοθέτησε άκριτα τις οδηγίες των Βρυξελλών, αποξενώθηκε από παραδοσιακούς συμμάχους, κατευνασμός στην Τουρκία, λαθεμένες επιλογές σε όλα τα επίπεδα.
Και όλα αυτά, την ώρα που οι πολίτες νιώθουν μόνο ανασφάλεια και εγκατάλειψη.
Μα υπάρχει ελπίδα.
Κάποιος που μίλησε πρώτος για τα λάθη που έρχονται. Που δικαιώθηκε. Που κυβερνούσε χωρίς τέτοια σκάνδαλα, χωρίς τέτοια ανικανότητα.
Κάποιος που ξέρει και μπορεί.
Γι’ αυτό τρέμουν το νέο κόμμα που φημολογείται πως ιδρύει ο Αντώνης Σαμαράς. Γιατί δεν θα είναι απλώς αντιπολίτευση — θα είναι η εναλλακτική διακυβέρνηση.
Και την πολεμούν πριν καν υπάρξει. Αλλά έτσι τη φέρνουν πιο κοντά.
Υ.Γ. Ονόματα δεν χρειάστηκαν. Όλοι κατάλαβαν. Και αυτό που όλοι κατάλαβαν, το ελπίζουν κιόλας…
“Us or Chaos”? When the Real Answer Is: “YOU ARE the Chaos”
Antonis Samaras prepares to end Kyriakos Mitsotakis’ oligarchic prime ministerial regime – and the establishment is panicking before it even begins
More and more citizens realize that the government’s blackmail dilemma —“us or chaos”— is no longer a political choice. It is an admission: they are the chaos.
Because when, after six years of rule, all that’s left is fearmongering about the alternative, it means the regime has collapsed from within.
The propaganda machine clings to a single message: yes, mistakes were made, but there is no alternative. Everyone else is worse.
Yet reality screams:
— Train disasters with no closure,
— corruption scandals like OPEKEPE,
— sky-high energy bills despite global price drops,
— uncontrolled illegal migration,
— diplomatic isolation, and
— a “strategic state” that turned into a clientelist joke.
This is not stability. This is decline.
The government has failed both externally and internally.
It blindly followed Brussels’ mandates, alienated allies, appeased Turkey, made disastrous choices, and now has no credibility left.
Citizens feel unprotected, unheard, and hopeless.
But a different path is possible.
There is a political figure who warned of these failures. Who governed without scandals, without appeasement, with national dignity.
Someone with experience, vision, and a real plan.
That is why the rumored formation of a new party by Antonis Samaras sends tremors through the current establishment.
Because it is not just opposition. It is governance restored.
They fight it before it exists — and in doing so, bring it closer to reality.
P.S. No names were mentioned. Yet everyone understood. And what everyone understands is becoming a shared hope — and perhaps, Greece’s next real chance.
