Ο Κυριάκος Μητσοτάκης επαναφέρει στο προσκήνιο την «αξιολόγηση» δηλαδή την απόλυση των δημοσίων υπαλλήλων. Επι της ουσίας όσων δεν θα είναι «δικά μας παιδιά». Η πλατεία Κλαυθμώνος, θα ξαναγίνει σύμβολο των απολυμένων μετά από κάθε κυβερνητική αλλαγή. Μια κίνηση που επιχειρεί να την ντύσει με μανδύα μεταρρύθμισης, ενώ στην ουσία πρόκειται για ένα ακόμη επικοινωνιακό τέχνασμα, την ώρα που τα ποσοστά του παραμένουν στάσιμα γύρω στο είκοσι τοις εκατό.
Μας λένε πως «στην Ευρώπη δεν υπάρχει μονιμότητα». Όμως αυτό είναι απλά ανακριβές. Σε χώρες όπως η Γερμανία και η Γαλλία, η μονιμότητα προστατεύεται, ως θεμέλιο για μια ανεξάρτητη, αποτελεσματική δημόσια διοίκηση.
Η αξιολόγηση – όταν γίνεται με διαφάνεια και σεβασμό – μπορεί να λειτουργήσει υπέρ των πολιτών. Όχι όμως όταν χρησιμοποιείται ως προθάλαμος απολύσεων. Όχι όταν αποτελεί εργαλείο ενός πολιτικού σχεδίου πλήρους ιδιωτικοποίησης των πάντων.
Η Ελλάδα έχει ήδη παραδώσει τις βασικές της υποδομές. Ενέργεια, επικοινωνίες, μεταφορές. Και τώρα, η ίδια κυβέρνηση δείχνει την πόρτα της εξόδου στους τελευταίους υπερασπιστές του δημόσιου συμφέροντος: τους δημοσίους υπαλλήλους.
Μπορεί μια κυβέρνηση που φέρει το βάρος πενήντα επτά νεκρών στα Τέμπη να μιλά για αξιολόγηση; Μπορεί να σταθεί ως ηθικός κριτής τους;
Ας το πούμε καθαρά: η ώρα της αξιολόγησης έρχεται. Αλλά όχι για τους πολίτες. Για εκείνους που κυβέρνησαν. Για εκείνους που απέτυχαν παταγωδώς προς όφελος του δημοσίου συμφέροντος. Για εκείνους που καταπάτησαν και ποδοπάτησαν τον όρκο τους. Και την αξιολόγηση αυτή θα την κάνει ο ελληνικός λαός.
———————————
Kyriakos Mitsotakis brings back to the fore the “evaluation” i.e. the dismissal of civil servants. In essence, those who will not be “our children”. Klathmonos Square will once again become a symbol of the dismissed after every change of government. A move that attempts to dress it up in a cloak of reform, while in fact it is yet another communication ploy, while its rates remain stagnant at around twenty percent.
We are told that ‘there is no permanence in Europe’. But this is simply inaccurate. In countries like Germany and France, tenure is protected as the foundation for an independent, effective public administration.
Evaluation – when done transparently and respectfully – can work for the benefit of citizens. But not when it is used as a prelude to redundancies. Not when it is a tool in a political project of complete privatisation of everything.
Greece has already handed over its basic infrastructure. Energy, communications, transport. And now, the same government is showing the exit door to the last defenders of the public interest: civil servants.
Can a government that bears the burden of fifty-seven dead in Tempe talk about evaluation? Can it stand as their moral judge?
Let us be clear: the time for evaluation is coming. But not for the citizens. For those who ruled. For those who have failed miserably in the public interest. For those who have broken and trampled on their oath. And the Greek people will make that assessment.
——————————
