@nikoskarabasis Πάτα Follow. Στήριξε με Like. Κοινοποίησε για να ακουστεί. Γράψε τη γνώμη σου στα σχόλια. Κατέρρευσαν «σε μία μέρα». Η συνέντευξη Σαμαρά άδειασε ολόκληρο το επικοινωνιακό οπλοστάσιο του Μαξίμου. Και τώρα παίζουν άμυνα με πρόθυμα στόματα και «δημοσκοπήσεις μαϊμού». Η αλήθεια όμως… γυρίζει πάντα. 🌐🔗 nikoskarabasis.gr #KarabasisReports #KarabasisLeaks #TRUTH #Ελλάδα #πολιτική #Μητσοτάκης #Σαμαράς #αλήθεια_πονάει ♬ original sound – nikos karabasis
Όπως ήταν αναμενόμενο η κυβέρνηση, σε αντίβαρο της συνέντευξης Σαμαρά και μέσα στον πανικό της, επιστράτευσε Καμμένους και… κατακαημένους (Δρυμιώτης), κατά παραγγελία πολιτικούς αναλυτές (Μουμτζής) και «βραδυνά» έντυπα που έχουν πλήρη μεσάνυχτα…
Μεγαλύτερα του αναμενομένου είναι τα απόνερα που προκάλεσε στο Μέγαρο Μαξίμου η πρόσφατη συνέντευξη του Αντώνη Σαμαρά. Κι αυτό φαίνεται από το γεγονός ότι μόλις πέρασαν οι πρώτες ώρες της κυβερνητικής αμηχανίας και των υπεκφυγών ότι δεν σχολιάζονται οι τοποθετήσεις του πρώην πρωθυπουργού, άρχισε η αντεπίθεση δια των φίλιων Μέσων Μαζικής Αποβλάκωσης.
Στην αντισαμαρική συγχορδία των προηγούμενων ημερών (βλέπε Μπακογιάννη, Δρυμιώτης Καμμένος και άλλοι) ήρθαν να προστεθούν αναλύσεις και ρεπορτάζ που φιλοξενήθηκαν στα έντυπα φύλλα του Σαββατοκύριακου και οι οποίες εντέχνως, εμμέσως αλλά και σαφώς προμοτάρουν μία παραποιημένη πραγματικότητα και ως προς τα λεγόμενα Σαμαρά και ως προς την πολιτική δυναμική της μητσοτακικής Νέας Δημοκρατίας.
Χαρακτηριστικά είναι τα παραδείγματα της σαββατιάτικης Καθημερινής και της Βραδυνής της Κυριακής, όπου σε δύο διαφορετικά δημοσιεύματα παρουσιάζεται κατά πρώτον μία περίπου ειδυλλιακή δημοσκοπική κατάσταση για την Νέα Δημοκρατία και αναμασιέται κατά δεύτερον το φαιδρό επιχείρημα ότι η έντονη κριτική που ασκεί ο Αντώνης Σαμαράς στην κυβέρνηση έχει ως ελατήριο το δήθεν γινάτι του Μεσσήνιου για τον Κυριάκο Μητσοτάκη που τον διέγραψε.
Ξεκινώντας από το δεύτερο, θα γελούσαν και τα τσιμέντα –που έλεγε ο συγχωρεμένος Αλέφαντος– αν μπορούσαν να διαβάσουν το ρεπορτάζ της Βραδυνής που θέλει τον Αντώνη Σαμαρά να ετοιμάζει –λέει– τη μεγάλη επιστροφή «αλλά τον κυνηγά το παρελθόν του».
Όπου «παρελθόν» ο συντάκτης εννοεί (επικαλούμενος κυβερνητική πηγή κοντά στον νυν πρωθυπουργό, όση αξιοπιστία μπορεί να κρύβει αυτή) όχι μόνο τη στάση του Σαμαρά απέναντι στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, αλλά και τις προ δεκαετίας πολιτικές επιλογές του την περίοδο 2012-2014 που ο Μεσσήνιος βρισκόταν στο τιμόνι της διακυβέρνησης.
Πρόκειται, φυσικά, για τις γνωστές καραμέλες που δεν λιώνουν παρά το ότι έχει εξηγηθεί δεκάδες φορές ότι πρόκειται για συνειδητή διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας, που σε αντίθεση με τους διαστρεβλωτές της λέει τα εξής απλά:
Ο Μεσσήνιος έφυγε από την Νέα Δημοκρατία τον Απρίλιο του 1992 αλλά ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης συνέχισε απτόητος να κυβερνά για τους επόμενους Δεκαεπτά μήνες, ώσπου έχασε τη δεδηλωμένη στη Βουλή τον Σεπτέμβρη του 1993 και στη συνέχεια έχασε και τις εκλογές τον Οκτώβριο του 1993 με επτάμιση μονάδες διαφορά από το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου.
Οι πολιτικές επιλογές του Σαμαρά την μνημονιακή περίοδο 2012-2014 έγιναν με γνώμονα όχι το κομματικό συμφέρον αλλά τη διάσωση της χώρας από τα βράχια της χρεοκοπίας και την αποφυγή του Grexit. Επομένως η συγκυβέρνηση της Ν.Δ. του Σαμαρά με το ΠΑΣΟΚ του Ευάγγελου Βενιζέλου έγινε στο πλαίσιο μίας εθνικής διακομματικής προσπάθειας –που περιελάμβανε και τη ΔΗΜΑΡ του Φώτη Κουβέλη, για να μην ξεχνιόμαστε– προκειμένου να μην υπάρξει ακυβερνησία και όχι από τη στρατηγική στόχευση να μπολιαστεί η Νέα Δημοκρατία με τις απόψεις του σημιτικού ΠΑΣΟΚ.
Ο καλός ο φίλος στην ανάγκη φαίνεται λέει η παροιμία και ο γνωστός για τα φιλομητσοτακικά του αισθήματα Σάκης Μουμτζής δεν θα μπορούσε να μην προστρέξει σε βοήθεια του Μεγάρου Μαξίμου τώρα που τα ζόρια διαδέχονται το ένα το άλλο.
Έτσι φόρεσε το κοστούμι του πολιτικού αναλυτή και εργαλειοποιώντας σε βαθμό κακουργήματος τις δημοσκοπήσεις προσπαθεί να πείσει το αναγνωστικό κοινό που τον διαβάζει στην επίσης φιλομητσοτακική Καθημερινή ότι η Νέα Δημοκρατία παραμένει ακλόνητη πολιτική δύναμη που στην πραγματικότητα δεν έχει λόγους να φοβάται ότι θα χάσει την εξουσία.
Πώς το στοιχειοθετεί αυτό ο κύριος Σάκης; Η Νέα Δημοκρατία, λέει, έχει μία σταθερή βάση που ξεκινάει από το τριάντα τα εκατό κι ότι βάσει αυτού του ποσοστού την επαύριο των εκλογών θα είναι και πάλι ο πόλος της νέας εξουσίας, είτε με αυτοδυναμία είτε με συνεργασίες.
Το ότι οι παραπάνω προβλέψεις στηρίζονται στον έωλο δείκτη της εκτίμησης εκλογικού αποτελέσματος και στον αναπόδεικτο ισχυρισμό ότι το Πενήντα τα εκατό των αναποφάσιστων προέρχεται από τον χώρο της Δεξιάς και της Κεντροδεξιάς, (άρα η Νέα Δημοκρατία έχει ελπίδες να τους προσελκύσει στην κάλπη της), λίγο ενδιαφέρει τον αναλυτή εκ του προχείρου Σάκη Μουμτζή.
Αυτό που τον ενδιαφέρει είναι να αφήσει να πλανάται μία ψευδεπίγραφη παράσταση νίκης για τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έστω κι αν επί των τελευταίων ημερών του η «γαλάζια» παράταξη έχει κατρακυλήσει μεταξύ του Είκοσι δύο και Είκοσι τέσσερα τα εκατό στην πρόθεση ψήφου, ίσως και αρκετά λιγότερο πλέον.
Τι δεν έχουν υπολογίσει ο κύριος Μουμτζής και οι ομόλογοί του υπερασπιστές του θεάρεστου μητσοτακισμού; Ότι δεν κερδίζονται όλες οι μάχες με επιδοματικά τερτίπια και με επικοινωνιακά τεχνάσματα.
Αν ήταν έτσι, δεν θα άρχιζαν να χάνουν το γαλάζιο χρώμα τους κάποιες κομβικές διοικητικές περιφέρειες της χώρας, όπως τουλάχιστον δείχνει η πρόσφατη δημοσκόπηση της εταιρείας Interview.
Και είναι, όντως, απορίας άξιο που δεν ξεκαθαρίζουν στον κόσμο οι φιλοκυβερνητικοί αναλυτές τύπου Μουμτζή, πώς είναι δυνατόν η Νέα Δημοκρατία του λαοφιλέστερου πολιτικού ηγέτη της χώρας να δείχνει στις δημοσκοπήσεις ότι «χάνει» για παράδειγμα:
Την Κρήτη, που είναι η πατρίδα του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Την Ήπειρο, της οποίας είναι γέννημα θρέμμα ο εκλεκτός του Κυριάκου για το ύπατο πολιτειακό αξίωμα, ο νυν Πρόεδρος της Δημοκρατίας Κωνσταντίνος Τασούλας.
Την Πελοπόννησο και τη Δυτική Ελλάδα, που χάρη στο τρέξιμο του Σαμαρά κάθονται σήμερα στους θώκους του περιφερειάρχη ο Δημήτρης Πτωχός και ο Νεκτάριος Φαρμάκης, αντίστοιχα.
Μάλλον θα πρέπει ο Κυριάκος να τους υποσχεθεί τι θα γίνει στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές όπου δεν θα υπάρχει Σαμαράς για να λιώσει τις σόλες τους στην στήριξη των «γαλάζιων» υποψηφίων.
