@nikoskarabasis 🇬🇷🔥 Ξαναφέρνουν το σχέδιο του Ερντογάν… και το βαφτίζουν «ελληνική πρωτοβουλία». Η Διάσκεψη της Ανατολικής Μεσογείου επιστρέφει — αλλά αυτή τη φορά, με κεντρικό παίκτη την Τουρκία. Ποιος κυβερνά πραγματικά αυτή τη χώρα; #ΗΑλήθειαΔενΣβήνεται 🌐🔗 nikoskarabasis.gr 💬 Μιλάμε για τουρκική πατρότητα της Διάσκεψης. Για σχέδιο που οδηγεί στην αναγνώριση των Κατεχομένων. Για μια νέα «Γαλάζια Πατρίδα» με ελληνική υπογραφή. Όποιος δεν βλέπει τον κίνδυνο, είναι ήδη μέρος του. 🎯 ✊ Αν πιστεύεις ότι η Ελλάδα πρέπει να έχει δική της στρατηγική, όχι δανεική, 📲 κάνε follow — για να δυναμώσει Η ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΑΛΗΘΕΙΑΣ. 🏷️ #Ελλάδα #Αλήθεια #Διπλωματία #ΑνατολικήΜεσόγειος #Τουρκία #Ερντογάν #Μητσοτάκης #Trump #Κύπρος #Πολιτική #Κατεχόμενα #ΓαλάζιαΠατρίδα #KarabasisReports #KarabasisLeaks #TheTruthNetwork 🌐🔗 nikoskarabasis.gr
♬ original sound – nikos karabasis
Ξαφνικά…
η Ελλάδα επαναφέρει τη «Διάσκεψη της Ανατολικής Μεσογείου».
Μόνο που… δεν είναι ελληνική ιδέα.
Είναι του Ερντογάν.
Το ίδιο σχέδιο που πριν τέσσερα χρόνια προσπαθούσε να κάνει την Τουρκία ρυθμιστή και αφεντικό στην περιοχή.
Τότε το απορρίψαμε.
Τώρα το σερβίρουμε ως «ελληνική πρωτοβουλία».
Ποιος δουλεύει ποιον;
Μιλάμε για την ίδια «Γαλάζια Πατρίδα».
Το ίδιο αφήγημα που σβήνει την Κυπριακή Δημοκρατία.
Που νομιμοποιεί τα Κατεχόμενα.
Και τώρα, το υιοθετούμε εμείς, με φόντο την απειλή του Φιντάν και το άδειο καλώδιο που δεν περνά ούτε ένα μίλι πιο πέρα.
Δηλαδή, μπροστά στις διπλωματικές κινήσεις του Τραμπ,
στις πιέσεις ορισμένων Αμερικανών επιχειρηματιών,
και στις ονειρώξεις των Τούρκων,
το μόνο σχέδιο που βρήκαμε… είναι το τουρκικό;
Αν αυτό είναι στρατηγική, τότε η Ιστορία γελάει.
Γιατί τι σημαίνει «διάσκεψη»;
Σημαίνει ότι καθόμαστε στο ίδιο τραπέζι.
Με την Τουρκία, τη Λιβύη, την Αίγυπτο, την Κύπρο.
Αλλά ποιος θα εκπροσωπεί τη Λιβύη;
Ποιος θα μιλά για τα Κατεχόμενα;
Και ποιος θα υπερασπιστεί την Κυπριακή Δημοκρατία, αν ο Ερντογάν απαιτήσει ισότιμη συμμετοχή;
Πιστεύουμε πραγματικά ότι η Τουρκία θα προσέλθει με σεβασμό στο διεθνές δίκαιο και στην UNCLOS;
Ή μήπως θα προσέλθει με χάρτες, drones και εκβιασμούς;
Μιλάμε για την πιο επικίνδυνη πολιτική ακροβασία των τελευταίων δεκαετιών.
Μια «πρωτοβουλία» χωρίς προετοιμασία.
Χωρίς συμμαχίες.
Χωρίς ανταλλάγματα.
Και το ονομάζουμε εξωτερική πολιτική.
Αν συζητήσουμε με την Τουρκία στο πλαίσιο αυτής της διάσκεψης,
τότε αποδεχόμαστε έμμεσα ότι έχει δικαιώματα σε περιοχές όπου μέχρι χθες το αρνιόμασταν κατηγορηματικά.
Αποδεχόμαστε τη «συνεκμετάλλευση» που τόσο προωθούν οι ξένοι.
Αποδεχόμαστε την αναβάθμιση της Άγκυρας σε ρυθμιστή.
Και όλα αυτά, στο όνομα μιας «ειρήνης» που αγοράζεται με εθνικά κομμάτια.
Πού το πάει ο Μητσοτάκης;
Ή μήπως… πού τον πάνε;
Γιατί πίσω από τη βιτρίνα των χαμόγελων,
πίσω από τις «συνόδους συνεργασίας» και τις φωτογραφίες με τους εμίρηδες,
κρύβεται μια νέα συνθήκη υποτέλειας.
Την ώρα που ο Σκυψοπετρίτης αγκαλιάζει τον Φιντάν,
την ώρα που ο Ερχιουρμάν εμφανίζεται ως «παίκτης» στα Κατεχόμενα,
η Αθήνα χειροκροτεί τη διάσκεψη του Ερντογάν και το παρουσιάζει ως «ελληνικό επίτευγμα».
Αυτό δεν είναι εξωτερική πολιτική.
Είναι παράδοση κυριαρχίας με υπογραφή και γραβάτα.
Αντί να προχωρήσουμε σε έξυπνες διμερείς διαπραγματεύσεις,
να κλείσουμε εκκρεμότητες με Αλβανία, Λιβύη, Αίγυπτο, Κύπρο,
να προχωρήσουμε σε γεωτρήσεις, σε συμφωνίες, σε δράση…
επιλέγουμε τη στασιμότητα και την υποτέλεια.
Κι όλα αυτά, σε μια στιγμή που ο πλανήτης βράζει.
Που οι ισορροπίες αλλάζουν.
Που οι συμμαχίες ξαναγράφονται.
Και εμείς…
αντί να υπερασπιστούμε την εθνική μας στρατηγική,
υιοθετούμε τουρκικά σχέδια για να δείχνουμε «ευρωναζιστικά υπεύθυνοι».
Αυτό δεν είναι διπλωματία.
Είναι έγκλημα εθνικής μυωπίας.
Είναι σαν να αποδεχόμαστε ξανά την Τουρκία ως συνομιλητή για το Κυπριακό, όπως το 1955.
Το ίδιο λάθος.
Η ίδια ψευδαίσθηση.
Η ίδια υποταγή.
Και στο τέλος… θα μας ρωτήσουν:
«Ποιοι έφεραν τη Διάσκεψη της Υποταγής;»
Κι εμείς θα πρέπει να απαντήσουμε:
Όχι ο Ερντογάν. Εμείς.
