@nikoskarabasis 📌 Μια ντροπιαστική ιστορία αποκλεισμού. Ένας δημοσιογράφος απέναντι στην εξουσία. Η αλήθεια δεν φιμώνεται. 👉 Ακολούθησε για περισσότερα αποκαλυπτικά ρεπορτάζ 👍 Κάνε Like αν πιστεύεις στην αλήθεια 🔁 Μοιράσου το με τους φίλους σου 💬 Σχολίασε: Εσύ τι θα έκανες στη θέση του; ✍️ Υπάρχουν μαρτυρίες που ξεπερνούν την είδηση. Η αφήγηση του Μιχάλη Ιγνατίου από την Ουάσινγκτον δεν είναι προσωπική υπόθεση. Είναι καθρέφτης της σχέσης εξουσίας και αλήθειας. Η μάχη για τη δημοσιογραφία συνεχίζεται. #KarabasisReports #Αλήθεια #Δημοσιογραφία #ΕλευθερίαΤύπου #ΟικουμενικόςΠατριάρχης #Ελπιδοφόρος #Αποκλεισμός
♬ original sound – nikos karabasis
Υπάρχουν αφηγήσεις που ξεπερνούν την απλή δημοσιογραφική καταγραφή και γίνονται μαρτυρίες για την ίδια τη σχέση εξουσίας και αλήθειας. Όταν ένας άνθρωπος με πορεία τεσσεράμισι δεκαετιών στη δημοσιογραφία μιλά για την προσωπική του εμπειρία από το κέντρο της παγκόσμιας πολιτικής και εκκλησιαστικής σκηνής, τότε η μαρτυρία του αποκτά βαρύνουσα σημασία. Η ιστορία που ακολουθεί, από τον έγκριτο και πολύπειρο δημοσιογράφο Μιχάλη Ιγνατίου, δεν είναι απλώς μια προσωπική περιπέτεια. Είναι ένα αποκαλυπτικό χρονικό για το πώς λειτουργούν οι μηχανισμοί αποκλεισμού, οι σχέσεις εξουσίας και οι σκοτεινές πτυχές της διαπλοκής ακόμα και σε χώρους που υποτίθεται υπηρετούν την πίστη και το φως.
Μια πραγματικά ντροπιαστική ιστορία αφηγείται ο εξαιρετικός δημοσιογράφος, πολύπειρος Μιχάλης Ιγνατίου. Ας την ακούσουμε μαζί γιατί σηματοδοτεί πολλά και για πολλούς:
Στη δημοσιογραφική μου καριέρα -για περισσότερα από σαράντα πέντε χρόνια- βρέθηκα απέναντι σε αυταρχικούς ηγέτες, σε εχθρούς της Πατρίδας, σε διεφθαρμένους πολιτικούς και επιχειρηματίες, βρέθηκα απέναντι σε όλων των ειδών τα πολιτικά και επιχειρηματικά «φρούτα».
Τους αντιμετώπισα χωρίς φόβο, αλλά με πάθος. Δέχθηκα και απειλές ιδιαίτερα για τις υποθέσεις διαφθοράς με τις οποίες ασχολήθηκα -μία εκκρεμεί ακόμα και αφορά μεγάλη απάτη πολλών εκατομμυρίων ευρώ.
Τη Δευτέρα δεκαπέντε Σεπτεμβρίου, στη διάρκεια ακόμα της συνάντησης του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κυρίου Βαρθολομαίου με τον Πρόεδρο Ντόναλντ Τράμπ, και ευρισκόμενος στην Αίθουσα Ενημέρωσης του Λευκού Οίκου, είδα ένα τύπο που το παίζει «δημοσιογράφος» να δείχνει προς το μέρος μου. Δίπλα του ήταν ο επικεφαλής της Επικοινωνιών του Αρχιεπισκόπου Αμερικής κύριος Ελπιδοφόρου.
Στη συνέχεια τους είδα να ψιθυρίζουν με άλλους «ανταποκριτές» και πάλι να δείχνουν εμένα. Δεν ζήτησα το λόγο, διότι πρόκειται για ασόβαρους τύπους, που παίρνουν το …«ποίημα» τους και το διαβάζουν αμάσητο στα ραδιόφωνα, στις τηλεοράσεις και αλλού.
Κάποια στιγμή ένα άγνωστο σε εμένα άτομο, ήρθε, μου συστήθηκε, μου είπε ότι παρακολουθεί τη δημοσιογραφική μου εργασία και ήθελε να με γνωρίσει. Μου αποκάλυψε ότι μετά το Λευκό Οίκο, ο κύριος Βαρθολομαίος κατά πάσα πιθανότητα θα δεχόταν τους «δημοσιογράφους» στο ξενοδοχείο Waldorf. Αν δεν μπορούσε, λόγω ίσως κούρασης, θα έκανε την ενημέρωση ο κύριος Ελπιδοφόρος.
Απάντησα ότι δεν το γνώριζα. Και φυσικά ανταπάντησε ότι «γι’ αυτό σας το λέω». Με ενημέρωσε ότι με εντολή του εκπροσώπου του Αρχιεπισκόπου -άρα του ίδιου του κυρίου Ελπιδοφόρου- αποκλείστηκα από τις εκδηλώσεις για την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, με τη ψευτο-δικαιολογία ότι δεν έκανα …εγγραφή.
Σημειώνω ότι ο επικεφαλής των Επικοινωνιών του κυρίου Ελπιδοφόρου με έχει αποκλείσει απ’ όλα τα μέσα της Αρχιεπισκοπής και αρνείται να με ενημερώνει για τις εκδηλώσεις του Αρχιεπισκόπου. Έχει δημιουργήσει chats με ελεγχόμενους δημοσιογράφους, τους οποίους καθοδηγεί πώς να γράφουν για τον κύριο Ελπιδοφόρο και παλαιότερα έβριζε εμένα και τον θρησκευτικό συντάκτη του Εθνικού Κήρυκα, Θεόδωρο Καλμούκο.
Μετά τη συνάντηση του κυρίου Βαρθολομαίου με τον Πρόεδρο Τράμπ περπάτησα από το Λευκό Οίκο στο ξενοδοχείο Waldorf. Στο δρόμο είδα μέλη της αποστολής του Οικουμενικού Πατριάρχη, οι οποίοι μου μίλησαν θερμά, για το γεγονός ότι είχα ήδη τοποθετηθεί ότι η συνάντηση με τον κύριο Τράμπ ήταν επιτυχημένη εκατό τοις εκατό.
Όταν έφτασα στο λόμπι του ξενοδοχείου, ψάχνοντας τον χώρο όπου θα γινόταν η δήλωση του κυρίου Βαρθολομαίου, μέλη της αποστολής του με προσέγγισαν με ευγένεια και με οδήγησαν στην αίθουσα, δείχνοντας και τη χαρά τους που πήγα για την κάλυψη. Δεν γνώριζαν την οδηγία του βοηθού του Αρχιεπισκόπου.
Μπήκα στην αίθουσα και «πάγωσαν» όλοι. Δεν μου μίλησε κανείς. Κάθισα σε ένα μακρύ τραπέζι. Μετά από μερικά λεπτά ήρθε στο τραπέζι ένας γνωστός μου κύριος και άρχισε να ρωτά τον καθένα ξεχωριστά αν έχει διαπίστευση. Όλοι απαντούσαν θετικά, αφού ήταν όλοι στο κόλπο. Ήρθε και σε μένα και με ρώτησε με επαγγελματικό ύφος –αν και γνωριζόμαστε καλά– αν έχω διαπίστευση. Του έδειξα τη διαπίστευση του Λευκού Οίκου. Μου απάντησε ότι «δεν μετρά».
Έφυγε. Μετά από λίγα λεπτά ήρθε άνδρας της φρουράς του κυρίου Βαρθολομαίου, μέλος του αμερικανικού Secret Service, και μου ζήτησε να αποχωρήσω από την αίθουσα. Σηκώθηκα και κοίταξα τους «συναδέλφους». Κατέβασαν τα μούτρα τους –φυσικά από ντροπή. Και έφυγα. Δεν θα ήθελα ποτέ να βρεθώ στη θέση τους, αν και εγώ θα ακολουθούσα τον όποιο συνάδελφο στον οποίο είχε απαγορευθεί η είσοδος σε συνέντευξη Τύπου.
Δύο μέλη της συνοδείας του Οικουμενικού Πατριάρχη ήρθαν μετά από λίγο και μου εξέφρασαν τη λύπη τους, τονίζοντας ότι αυτό που συνέβη δεν το γνώριζε ο κύριος Βαρθολομαίος. Τους απάντησα ότι ήξερα πολύ καλά ποιος ήταν ο ένοχος.
Μαζεύοντας τα πράγματά μου για να αποχωρήσω από το ξενοδοχείο, «έπεσα» πάνω στον Πατριάρχη, ο οποίος με χαιρέτησε αμέσως και με ρώτησε γιατί δεν βρισκόμουν στην αίθουσα απ’ όπου θα έκανε τη δήλωσή του. Του απάντησα ευγενικά ότι η ασφάλεια μου ζήτησε να αποχωρήσω. Ανταπάντησε με σταθερότητα ότι ο ίδιος αποφασίζει και κανένας άλλος και με κάλεσε να τον ακολουθήσω στην αίθουσα. Διστακτικά του είπα ότι δεν ήθελα να προκαλέσω πρόβλημα και ότι θα έπαιρνα τη δήλωσή του από τον εκπρόσωπο του Φαναρίου, τον εξαιρετικό Νίκο Παπαχρήστου.
Ο κύριος Βαρθολομαίος έδωσε εντολή σε έναν ιερέα να με οδηγήσει στην αίθουσα, αλλά με σταμάτησε ο ίδιος φρουρός του αμερικανικού Secret Service. Ο ιερέας του είπε ότι είναι εντολή του Πατριάρχη να εισέλθω στην αίθουσα και ο αστυνομικός υποχώρησε. Όταν μπήκα στην αίθουσα, οι «δημοσιογράφοι» και ο εκπρόσωπος πάγωσαν ξανά. Η απόφαση του κυρίου Βαρθολομαίου να ακυρώσει την απαγόρευση ήταν ψυχρολουσία για όλους.
Μαγνητοσκόπησα και μαγνητοφώνησα τη δήλωση του κυρίου Βαρθολομαίου και έφυγα από την αίθουσα αηδιασμένος από τη συμπεριφορά του εκπροσώπου του κυρίου Ελπιδοφόρου και των «δημοσιογράφων». Ο Πατριάρχης με αναζήτησε λίγο αργότερα για να μου δώσει μία εικόνα και με πρόλαβε λίγο μετά την έξοδο.
Περιέγραψα με κάθε λεπτομέρεια μία περιπέτεια που τη συνάντησα ξανά μόνο σε συνεντεύξεις Τούρκων και Σκοπιανών αξιωματούχων στην έδρα του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Είχαν απαιτήσει να φύγω, αλλά έμεινα, με αποτέλεσμα να αναγκαστούν εκείνοι να διακόψουν τις συνεντεύξεις Τύπου και να αποχωρήσουν. Θα μπορούσα να κάνω το ίδιο και την περασμένη Δευτέρα, αλλά δεν ήθελα να προκαλέσω κανένα πρόβλημα στην επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη, κάτι που ο κύριος Βαρθολομαίος εκτίμησε.
Αργότερα πληροφορήθηκα από μέλη της πατριαρχικής αποστολής ότι όταν ο Αμερικανός φρουρός με οδήγησε έξω, οι «συνάδελφοι» μόνο που δεν χειροκρότησαν. Ανάμεσά τους και δύο άνθρωποι οι οποίοι ό,τι έχουν γίνει το οφείλουν σε μένα. Στον έναν του έχω βρει όλες τις δουλειές που κατέχει και αναγκάζομαι συχνά να τον σώζω για να μην απολυθεί.
Οφείλω να ευχαριστήσω τον Οικουμενικό Πατριάρχη. Με τη στάση του μηδένισε τον εκπρόσωπο του κυρίου Ελπιδοφόρου, αλλά και τον ίδιο τον Αρχιεπίσκοπο. Τους ισοπέδωσε και τους εξευτέλισε. Για τους «δημοσιογράφους» δεν έχω να πω τίποτα άλλο. Όταν είσαι υποχείριο της κάθε αυταρχικής εξουσίας, είτε πολιτικής είτε εκκλησιαστικής, δεν διαφέρεις σε τίποτα από αυτήν. Είσαι η εικόνα και η ομοίωσή της.
Ο εκπρόσωπος επί των Επικοινωνιών έχει προκαλέσει μεγάλη καταστροφή στον κύριο Ελπιδοφόρο. Εάν αναγκαστεί ο Πατριάρχης να τον στείλει σε μοναστήρι, ο βασικός λόγος θα είναι αυτός –πέρα από την ξεροκεφαλιά και την αφιλία του ίδιου του Αρχιεπισκόπου.
Σε δύο περιπτώσεις που ήμουν παρών στις ομιλίες του κυρίου Βαρθολομαίου, τον ακούσαμε όλοι να κάνει απεγνωσμένη έκκληση για τη στήριξη του κυρίου Ελπιδοφόρου και της «θυγατέρας» της Μητρός Εκκλησίας, της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αμερικής. Ήταν προειδοποιητικές βολές προς τον Αρχιεπίσκοπο για να καθαρίσει τον «στάβλο» της Ελληνορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής.
Ο κύριος Βαρθολομαίος είπε και κάτι άλλο που μας προκάλεσε μεγάλη εντύπωση: ότι το Πατριαρχείο δεν έχει οικονομικούς πόρους και γι’ αυτό δεν οργανώνεται πια το μεγάλο συνέδριο για την κλιματική αλλαγή. Ως γνωστόν, χαρακτηρίζεται «Πράσινος Πατριάρχης» για τους αγώνες του υπέρ του περιβάλλοντος. Είναι τραγική η ομολογία του. Υπάρχουν τόσοι «κροίσοι» στην Αμερική που ισχυρίζονται ότι κόπτονται για την Ορθοδοξία. Γιατί δεν βοηθούν; Ή, για να το θέσω διαφορετικά, ισχυρίζονται ότι βοηθούν, αλλά όπως φαίνεται δεν το κάνουν.
Σημείωση: Ο κύκλος των ανθρώπων του Αρχιεπισκόπου ισχυρίζεται ότι σύντομα θα με τελειώσει από το τηλεοπτικό κανάλι Σκάι, όπου εργάζομαι, και ότι θα κλείσει τη Hellas Journal. Ας έρθουν στον στίβο. Τους περιμένουμε και είμαστε πολλοί.
Ο Μιχάλης Ιγνατίου είναι διαπιστευμένος ανταποκριτής στο Λευκό Οίκο και το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, και συγγραφέας. Είναι ο ιδρυτής της ιστοσελίδας Hellas Journal.
Η αφήγηση αυτή δεν είναι απλώς μια καταγγελία για ένα περιστατικό αποκλεισμού. Είναι μια σκληρή υπενθύμιση ότι ακόμη και στον χώρο της Εκκλησίας, που θα έπρεπε να είναι ο κατ’ εξοχήν τόπος ελευθερίας και αλήθειας, μπορούν να παρεισφρήσουν μικρότητες, εξαρτήσεις και αυταρχισμοί. Ο Μιχάλης Ιγνατίου, με το κύρος της μακράς πορείας του, υπερασπίζεται κάτι πολύ μεγαλύτερο από την προσωπική του αξιοπρέπεια: υπερασπίζεται το δικαίωμα κάθε δημοσιογράφου να μιλά χωρίς φίμωτρα και να στέκεται απέναντι σε κάθε μορφή εξουσίας. Και αυτό το καθιστά όχι μόνο μάρτυρα μιας ντροπιαστικής ιστορίας, αλλά και σημαιοφόρο μιας μάχης που παραμένει επίκαιρη όσο ποτέ: της μάχης για την αλήθεια.
