ΑΝΑΛΥΣΗ
Η δημόσια αντιπαράθεση ανάμεσα στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Cuba επαναφέρει μια γνώριμη μέθοδο εξωτερικής πολιτικής:
την πίεση μέσω πόρων.
Ο Donald Trump κάλεσε την Αβάνα να «κάνει συμφωνία», προειδοποιώντας για «απροσδιόριστες συνέπειες» και για διακοπή της ροής πετρελαίου και χρημάτων από τη Venezuela. Η ρητορική συμπληρώθηκε από δηλώσεις περί ανάληψης ρόλου από τον Marco Rubio, ακόμη και με σκωπτικές αναφορές σε αλλαγή ηγεσίας στην Κούβα.
Η απάντηση του προέδρου Miguel Díaz‑Canel ήταν κατηγορηματική:
η Κούβα δηλώνει έτοιμη να υπερασπιστεί την κυριαρχία της και υπενθυμίζει ότι εδώ και δεκαετίες δέχεται πιέσεις και επιθέσεις.
Στο παρασκήνιο, η ενεργειακή εξάρτηση της Κούβας από τη Βενεζουέλα και το Mexico καθιστά τον εκβιασμό πιο αποτελεσματικό. Η CIA εκτιμά ότι κρίσιμοι τομείς της κουβανικής οικονομίας ήδη πιέζονται από κυρώσεις και ενεργειακές ελλείψεις.
Το μήνυμα είναι σαφές:
όταν η ενέργεια γίνεται μοχλός, η «συμφωνία» παύει να είναι ελεύθερη επιλογή.
Η αλεπού του σκίτσου δεν παίρνει θέση υπέρ ή κατά καθεστώτων.
Δείχνει τον μηχανισμό:
κόβεις πόρους, ζητάς υποταγή.
