Η Λερναία Ύδρα, το τερατώδες αυτό πλάσμα του μύθου, δεν είναι πια απλώς ένα τέρας της αρχαιότητας. Είναι η καθημερινή μάχη μας με την κοινωνική αδικία και την οικολογική καταστροφή που διαρκώς μας καταπλακώνει. Και για κάθε κεφάλι που νομίζουμε ότι καταστρέφουμε, προκύπτουν δύο νέα. Η Ύδρα του συστήματος δεν πεθαίνει. Αντίθετα, αναπαράγεται συνεχώς, με νέα πρόσωπα, νέες μορφές.
Η εκμετάλλευση του περιβάλλοντος, η αδικία στους δρόμους και οι ανισότητες της κοινωνίας είναι τα κεφάλια αυτής της Ύδρας. Για κάθε πόρο που αφαιρούμε από τη γη, για κάθε δέντρο που κόβουμε, η φύση δημιουργεί ένα νέο κενό, ένα νέο παράπονο. Και για κάθε αδικία που θεωρούμε ότι εξαλείψαμε, βγαίνει μια άλλη, πιο ύπουλη και αόρατη.
Ο Ηρακλής, στο μύθο, δεν κατάφερε να νικήσει τη Ύδρα με μία απλή κίνηση. Έπρεπε να πάρει την καθοδήγηση της γνώσης και της υπομονής. Κάθε φορά που κόβει ένα κεφάλι, πρέπει να το καίει αμέσως για να μην αναγεννηθεί. Και στο σύγχρονο κόσμο, η μόνη λύση είναι η συλλογική δράση, η συνειδητοποίηση και η προσπάθεια για συνεχιζόμενο καθαρισμό.
Ο πόλεμος με την Ύδρα είναι αέναος – η μάχη δεν σταματά. Δεν θα την κερδίσουμε με μία νίκη, αλλά με ατέλειωτο αγώνα. Με την κατανόηση πως για κάθε αδικία που διορθώνουμε, μία νέα αναδύεται. Και το μόνο που μας απομένει είναι να μη σταματήσουμε ποτέ να πολεμάμε, γιατί η Ύδρα δεν έχει τέλος – παρά μόνο τον αγώνα μας για το σωστό.
Από τα βάθη της θάλασσας ξεπροβάλλει,
η Λερναία Ύδρα – με κεφάλια που ξαναφυτρώνουν,
κάθε φορά που νομίζεις ότι την καταβάλλεις.
Η κοινωνία του σήμερα είναι γεμάτη από αυτά τα κεφάλια.
Εκμετάλλευση, καταπίεση, αδικία – όλα πηγάζουν από την ίδια πηγή.
Ο Ηρακλής του σήμερα δεν μπορεί να πολεμήσει μία μόνο Ύδρα.
Πολεμά το σύστημα που γεννά διαρκώς νέες μορφές της.
Για κάθε κεφάλι που κόβει, το σύστημα φέρνει άλλα δύο.
Αλλά η δύναμή του δεν βρίσκεται στη μάχη.
Βρίσκεται στην αδιάκοπη πίστη στον αγώνα για δικαιοσύνη,
στην επιμονή του να μην αφήνει τον πόνο και την αδικία να κυριαρχήσουν.
Η λύση δεν είναι να κόψεις κάθε κεφάλι.
Αλλά να δώσεις στον κόσμο το φως της αλήθειας,
ώστε να διαλυθεί η Ύδρα και να μην μπορεί πια να ξαναγεννηθεί.
