@nikoskarabasis Άκου τι γράφει μια μάνα. Όχι μια τυχαία μάνα. Η πρώην προϊσταμένη της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας. Που ερευνούσε το τραγικό δυστύχημα των Τεμπών. Και τώρα… μιλά για τον γιο της. Που βρέθηκε νεκρός. "Χέρια άνομα σου στέρησαν το οξυγόνο. Ζώα δίποδα σου έκοψαν το δάχτυλο εν ζωή. Στόματα αήθη λοιδώρησαν δημόσια. Ξεδιάντροπα. Κι έμειναν ατιμώρητα. Και τα ψέματα καταγράφηκαν ως γεγονότα." Τι κρύβεται πίσω από αυτά τα λόγια; Μια μάνα δεν γράφει ποτέ τυχαία. Εδώ υπάρχει κάτι πολύ μεγαλύτερο. Και η αλήθεια… δεν μπορεί να μένει θαμμένη. Όταν η φωνή μιας μάνας γίνεται κραυγή δικαιοσύνης, η κοινωνία δεν μπορεί να σιωπά. Πίσω από τα λόγια της πρώην εισαγγελέως, κρύβονται αλήθειες που καίνε. 🔥 #KarabasisReports 🌐🔗 nikoskarabasis.gr ❤️ Αν συμφωνείς → Κάνε Like 💬 Άφησε τη γνώμη σου → Σχόλιο 🔁 Μην το αφήσεις να θαφτεί → Κοινοποίηση 👥 Ακολούθησε για περισσότερα → Follow #δικαιοσύνη #αλήθεια #Τέμπη #Ελλάδα #KarabasisReports
♬ original sound – nikos karabasis
Υπάρχουν λόγια που σκίζουν την ψυχή.
Λόγια που δεν χωράνε σιωπή.
Η πρώην προϊσταμένη της Εισαγγελίας Εφετών Λάρισας…
ανήμερα του Τιμίου Σταυρού…
ανέβασε τα δικά της λόγια για τον γιο της, τον Βασίλη.
Ένα παιδί που βρέθηκε νεκρό.
Μετά από όσα καταγγέλλεται πως προηγήθηκαν:
απαγωγή, βασανισμοί, δημόσιος χλευασμός.
Δεν μιλάμε πια για ένα “ατύχημα”.
Μιλάμε για κραυγή αλήθειας.
Ακούστε το αυτούσιο…
Μπιλάκο μου,
εσύ τον δικό σου Σταυρό τον βίωσες νωρίς και τον κέρδισες τον Παράδεισο…
Λίγους μήνες μετά από την ημέρα που κρατούσες τον Σταυρό με τον Εσταυρωμένο, επάνω στο Περιβόλι ,στον αγαπημένο σου ναό του Αη Γιώργη, έδωσε ο Θεός να βιώσεις τον δικό σου Σταυρό.
Χέρια άνομα σου στερήσαν το οξυγόνο,
” ζώα” δίποδα σου κόψαν, εν ζωή ,το δάχτυλο , στόματα αήθη λοιδώρησαν δημόσια , ξεδιάντροπα και ατιμώρητα από τους αρμόδιους , κι εσένα και την οικογένειά μας και καταγράφηκαν επίσημα τα ψέμματα ως γεγονότα.Τώρα που μας δόθηκε η δυνατότητα να διαβάσουμε όσα ήταν επτασφράγιστα κλεισμένα στα χέρια λίγων ανθρώπων, πόσο πόνο ακόμη πήραμε για όσα πέρασες και πόσο επαληθευθήκαμε.Για εσένα ειναι στεφάνια αγγελικά, για εμάς είναι πόνος παιδί μου.
Τον βίωσες Μπιλάκο μου τον Σταυρό σου.
Έφυγες προς τον αγαπημένο σου Χριστό , πετώντας με φτερά αγγέλου.
Αλλά ακόμη και ο ήχος του φτερουγίσματος τους, κάποιους, λίγους ευτυχώς, και αυτός τους ενοχλεί.
Πολλές παρηγορίες μας έστειλε και στέλνει ο καλός μας Θεός με πολλά σημεία, για το πώς είσαι εκεί πάνω.Κι ας γελάσουν, ας ειρωνευθούν όσοι δεν πιστεύουν.Γελάστε , λάσπη ιαματική μας ρίχνετε.
Σημασία έχει τί λέει ο Θεός!
Τον κέρδισες Μπιλάκο τον Παράδεισο,το φ’ως, που είναι ο Χριστός, με τον Σταυρό σου.
Εμείς εδώ δοξολογούμε τον Θεό για όλα αυτά, αλλά, συνεχίζουμε και θα συνεχίσουμε ανθρωπίνως και νομίμως να ενεργούμε για την αλήθεια, όσο έχουμε πνοή.
Όταν μια μάνα μιλά για τον Σταυρό του παιδιού της…
η κοινωνία οφείλει να ακούσει.
Η αλήθεια μπορεί να θάφτηκε…
αλλά πάντα βρίσκει τρόπο να αναστηθεί.
Και αυτή η φωνή δεν είναι μόνο κραυγή πόνου.
Είναι κραυγή δικαιοσύνης.
Γιατί σε αυτόν τον τόπο…
δεν πρέπει ποτέ ξανά η αλήθεια να θαφτεί μαζί με τα παιδιά του.
