Home Video Η Ορθοδοξία δεν είναι θέαμα: τι κρύβεται πίσω από την “προσέγγιση” Πάπα...

Η Ορθοδοξία δεν είναι θέαμα: τι κρύβεται πίσω από την “προσέγγιση” Πάπα – Πατριάρχη

Η δημόσια συνύπαρξη Πάπα και Οικουμενικού Πατριάρχη παρουσιάστηκε ως «ιστορική στιγμή». Όμως δεν είναι όλα όσα φαίνονται. Η Ορθοδοξία δεν είναι επικοινωνιακό γεγονός. Δεν είναι μια όμορφη φωτογραφία. Δεν είναι μια τελετουργική «σύγκλιση» για να χαμογελάσουν οι κάμερες. Είναι πίστη. Είναι παράδοση. Είναι τρόπος ζωής που παραδίδεται από γενιά σε γενιά. Και όταν οι συμβολισμοί αρχίζουν να αλλοιώνονται, τότε κάτι βαθύ ραγίζει. Σε αυτό το βίντεο αναλύουμε: • γιατί η Ορθόδοξη παράδοση δεν μπορεί να μπει στο μίξερ της θρησκευτικής «ποικιλίας» • γιατί η γλώσσα του Ευαγγελίου είναι ψυχή και όχι λεπτομέρεια • τι κινδύνους κρύβει η συνεχής πίεση για «κοινά Πάσχα» • πώς ο οικουμενισμός λειτουργεί ως πολιτική στρατηγική και όχι ως πνευματικός δρόμος • ποιο ιστορικό βάρος κουβαλά η σχέση Ρωμαιοκαθολικών – Ορθόδοξης Εκκλησίας • γιατί η πίστη δεν μπορεί να γίνει προϊόν στο παγκόσμιο μάρκετ επικοινωνίας Η αλήθεια δεν είναι διαπραγματεύσιμη. Και η Ορθοδοξία δεν θα γίνει διακόσμηση για ξένα συμφέροντα.

135
0
@nikoskarabasis

Αν θέλεις καθαρό λόγο, όχι θεατρινισμούς… ακολούθησε το Δίκτυο. Αν θέλεις αλήθεια χωρίς φόβο… πάτα follow. Η φωνή μας δυναμώνει μόνο όταν ενώνεται. Μοιράσου το. Σχολίασε. Κράτα τη συζήτηση ζωντανή. Γιατί η πίστη και η Ιστορία δεν ξαναγράφονται από επικοινωνιολόγους. Μια συζήτηση που μοιάζει με «σύγκλιση»… μπορεί να γίνει η αρχή μιας επικίνδυνης ολίσθησης. Η Ορθοδοξία δεν είναι εικόνα. Είναι πίστη. Και δεν θα τη διαπραγματευθούμε. 🌐🔗 nikoskarabasis.gr | The TRUTH NetWork | By the Power of Signature 💬 Οι εποχές αλλάζουν. Αλλά η Αλήθεια δεν παραδίδεται. Πιστεύεις ότι η συνύπαρξη οδηγεί σε ένωση ή σε παραχάραξη; Γράψε τη θέση σου👇 #αλήθεια #πίστη #ορθοδοξία #πολιτική #ιστορία #ελλάδα #εκκλησία #φαναρί #σχόλιο #κοινωνία #TheTruthNetwork #KarabasisReports

♬ original sound – nikos karabasis

Υπάρχει κάτι που με προβληματίζει βαθιά.
Οι δημόσιες αβρότητες ανάμεσα στον Πάπα και τον Οικουμενικό Πατριάρχη.
Και κυρίως οι ανοησίες που ακούστηκαν από ανθρώπους που δεν ξέρουν ούτε πώς ανάβει ένα κερί.

Η Ορθοδοξία δεν είναι δημόσιες σχέσεις.
Είναι πίστη.
Είναι ζωή.
Είναι η παράδοση του ποιμνίου.
Σε αντίθεση με τον καθολικισμό που εδώ και αιώνες λειτουργεί με κοσμικά κριτήρια, οικονομικούς σχεδιασμούς και μία μόνιμη εμμονή στον οικουμενισμό.
Έναν οικουμενισμό που μοιάζει περισσότερο με σύσταση εταιρείας παρά με εκκλησία.

Και κάπου εκεί το Άγιο Πνεύμα… εξαφανίζεται.
Θυσιάζεται στον βωμό της εικόνας, της πολιτικής, της επικοινωνίας.
Εμείς όμως δεν θα το δεχτούμε αυτό.

Δεν θα γίνει το «Πνεύμα το Άγιον, το ζωοποιόν» ένα διακοσμητικό στοιχείο για να χαμογελούν οι πολυεθνικές και οι πολιτικοί σαλτιμπάγκοι που ονειρεύονται «κοινό Πάσχα» όπως ονειρεύονται Halloween, Black Friday και κάθε εμπορική γελοιότητα.

Και κάτι ακόμα.
Στην Ορθοδοξία η γλώσσα δεν είναι λεπτομέρεια.
Το Ευαγγέλιο έπρεπε να ακουστεί στα Ελληνικά.
Όχι στα Αγγλικά.
Δεν είναι απλώς λάθος.
Είναι πνευματική πτώση.
Γιατί η εντολή είναι να «αληθεύουμε εν αγάπη» — όχι να συμβιβαζόμαστε με το κοσμικό πνεύμα.

Και ας το πούμε καθαρά.
Η Μία, Αγία, Καθολική και Αποστολική Εκκλησία είναι η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Δεν είναι κλάδος κανενός.
Εκείνοι προκάλεσαν το Σχίσμα τον ενδέκατο αιώνα.
Εκείνοι απομακρύνθηκαν.
Εκείνοι μετατράπηκαν σε ένα μίγμα δικών τους δογμάτων και παρεξηγημένων φιλοσοφιών.

Αν λοιπόν κάποιοι σήμερα θέλουν να φτιάξουν ένα νέο κοκτέιλ χριστιανισμού στο όνομα της «ποικιλίας», ας ανοίξουν ξανά τα πρακτικά των Οικουμενικών Συνόδων.
Γιατί αν χάσουμε τις αρχές μας, θα χάσουμε και την αλήθεια μας.
Και τότε η Βασιλεία των Ουρανών θα γίνει ανθρώπινη διοίκηση με ανθρώπινη εξουσία.
Μία καρικατούρα της πίστης μας.

Και δεν συζητώ καν το περίφημο «αλάθητο» του Πάπα.
Οι Απόστολοι Πέτρος και Παύλος δεν το ζήτησαν ποτέ.
Και το ζητά ένας δυτικός κληρικός του δεκάτου ενάτου αιώνα;
Με ποια ταπείνωση;
Με ποια υπακοή;
Με ποιο δικαίωμα;

Και ας μην ξεχνάμε.
Η Ρωμανία έχει πληρώσει βαρύ τίμημα από τους Παπικούς.
Από την Άλωση του δώδεκα μηδέν τέσσερα.
Από τους φόρους, την καταστροφή, την πολιτική αποδόμηση.
Από τις σφαγές στη Συρία, στην Κύπρο, στην Παλαιστίνη.
Η ιστορία είναι εκεί.
Δεν σβήνει.

Όλα αυτά δεν είναι απλώς ύποπτα.
Είναι ύπουλα.
Και επικίνδυνα.
Γιατί όταν παίζεις με την πίστη ενός λαού, παίζεις με την ψυχή του.

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments