@nikoskarabasis Αυτή δεν είναι άλλη μια στατιστική. Είναι το ρεύμα των Τσίπρα-Καμμένου-Μητσοτάκη και των ολιγαρχών τους. Η θέρμανση που δεν ανοίγεις. To air condition που μένει κλειστό. Η δουλειά που δεν αντέχει το κόστος. 📌 Δες το 💬 Σχολίασε: Εσύ πόσο πληρώνεις ρεύμα; 🔁 Κάνε share — να ακουστεί η αλήθεια! ❤️ Κάνε Like & Follow για να δυναμώσουμε τη φωνή μας! ✒️ By Nikos Karabasis | By the Power of Signature 🌐 Περισσότερα στο nikoskarabasis.gr ⚡ Πόσο θα έπρεπε να πληρώνουμε ρεύμα; 💬 Γράψε: Ρεύμα στα 15 λεπτά ή θάνατος στην τσέπη; 👇 Πες μας τη γνώμη σου 👇 #KarabasisLeaks #Ακρίβεια #ΕνεργειακήΦτώχεια #Ρεύμα #ΗΕλλάδαΠουΔενΒλέπεις #ΕλληνικήΟικονομία #Φτώχεια #Λογαριασμοί #ΠολιτικήΚρίση #tik_tok_ellada #GreekPolitics
♬ original sound – nikos karabasis
Όταν λέμε “Ακρίβεια”…
Δεν μιλάμε για έναν αριθμό.
Μιλάμε για την καθημερινή απελπισία εκατομμυρίων.
Και δεν είναι πληθωρισμός.
Γιατί ο πληθωρισμός δείχνει την ταχύτητα με την οποία ανεβαίνουν οι τιμές.
Ενώ η ακρίβεια είναι οι ίδιες οι τιμές — σε σχέση με τους μισθούς.
Μπορεί να έχεις πληθωρισμό κάτω από τρία τοις εκατό…
Και πάλι να μην μπορείς να αγοράσεις τίποτα.
Γιατί δεν μιλά κανείς για την ακρίβεια;
Γιατί είναι πολιτική επιλογή.
Είναι το κόστος της ενέργειας.
Και στην Ελλάδα… είναι τεχνητό.
Στην Ευρώπη, η ενεργειακή φτώχεια πλησιάζει.
Στην Ελλάδα, έχει ήδη εγκατασταθεί.
Και δεν αφορά πια μόνο τους φτωχούς.
Πνίγει τις μικρές επιχειρήσεις.
Διαλύει τις θέσεις εργασίας.
Καταστρέφει τη δυνατότητα παραγωγής.
Και γιατί;
Επειδή η ενέργεια έχει μπει παντού.
Στην παραγωγή, στις μεταφορές, στην κατανάλωση.
Αν δεν πέσει το κόστος ρεύματος —
Δεν πέφτει η ακρίβεια.
Και αυτή την ακρίβεια την φτιάξαμε μόνοι μας.
Με τη βεβιασμένη απανθρακοποίηση.
Με την ιδεοληψία της πράσινης μετάβασης.
Και με τις πιο παράλογες επιλογές των Βρυξελλών.
Η ενεργειακή πολιτική στην Ελλάδα τα τελευταία πέντε χρόνια…
Είναι σκέτη αυτοχειρία.
Δυο παραλογισμοί:
Πρώτον:
Φορολογούμε ακριβά την παραγωγή ρεύματος…
και μετά επιδοτούμε την κατανάλωση.
Δεύτερον:
Δεν τιμολογούμε το ρεύμα με βάση το κόστος.
Το τιμολογούμε με βάση… το “χρηματιστήριο ενέργειας”!
Δηλαδή:
Πρώτα ανεβάζουμε τεχνητά την τιμή.
Και μετά τη μειώνουμε… με λεφτά που δεν έχουμε!
Το πληρώνει ο πολίτης.
Το πληρώνει ο φορολογούμενος.
Το πληρώνει η οικονομία.
Ας δούμε τις τιμές:
Το δυο χιλιάδες δεκατέσσερα: δεκαεπτά λεπτά του ευρώ ανά κιλοβατώρα.
Το δυο χιλιάδες είκοσι: είκοσι λεπτά.
Το δυο χιλιάδες είκοσι τέσσερα: φτάνει στα είκοσι τρία κόμμα ένα λεπτά.
Την ίδια στιγμή, η τιμή του πετρελαίου έπεσε κατά σαράντα τοις εκατό!
Και η μέση τιμή στην Ευρώπη;
Είκοσι οκτώ κόμμα επτά λεπτά —
αλλά με εισόδημα εβδομήντα τοις εκατό υψηλότερο!
Στις Ηνωμένες Πολιτείες;
Δεκαεπτά κόμμα πέντε λεπτά — με ακόμα μεγαλύτερα εισοδήματα.
Άρα, δεν είναι θέμα απόλυτης τιμής.
Είναι θέμα βάρους στην τσέπη σου.
Και στην Ελλάδα… η ενέργεια είναι πλέον πολυτέλεια.
Υπάρχει λύση;
Ναι — και είναι ρεαλιστική.
Ρεύμα στα δεκαπέντε λεπτά μέσα σε ενάμιση με δύο χρόνια.
Πώς;
Πρώτον:
Μείωση φόρου διοξειδίου του άνθρακα από ογδόντα σε πενήντα ευρώ τον τόνο.
Δεύτερον:
Μείωση τελών και έμμεσων φόρων.
Τρίτον:
Κατάργηση των επιδοτήσεων κατανάλωσης —
Όταν πέφτει η τιμή, δεν χρειάζεσαι επιδότηση.
Τέταρτον:
Τέλος στο margin pricing.
Δηλαδή:
Να πληρώνουμε το ρεύμα με βάση το μέσο κόστος.
Όχι με βάση το ακριβότερο εισαγόμενο αέριο.
Όλα τα παραπάνω κοστίζουν ελάχιστα.
Και αποδίδουν τεράστια.
Τελικά, το ερώτημα είναι:
Ποιος θα το κάνει;
Όχι αυτός που συνεχίζει να στήνει ανεμογεννήτριες…
ενώ η Αμερική τις εγκαταλείπει
και η Ευρώπη τις αναθεωρεί.
Όχι αυτός που κάνει επικοινωνία αντί για μεταρρύθμιση.
Η λύση δεν είναι νέα επιδότηση.
Είναι φθηνό ρεύμα για όλους.
Η τεχνολογία υπάρχει.
Ο σχεδιασμός υπάρχει.
Το μόνο που λείπει…
είναι πολιτικό θάρρος.
Και να σταματήσουμε να “πολεμάμε ανεμόμυλους”
για να σωθούν όσοι κερδίζουν από την ενεργειακή φτώχεια.
