@nikoskarabasis • Κάνε follow για την αλήθεια που κρύβουν. • Πάτα like αν κουράστηκες από την κοροϊδία. • Μοιράσου το για να το δουν όσοι πρέπει να το δουν. • Γράψε στα σχόλια τη δική σου εμπειρία από τη ΔΥΠΑ. Η κυβέρνηση το λέει «μεγαλύτερο πρόγραμμα απασχόλησης στην ιστορία». Η ΔΥΠΑ το πλασάρει ως «ευκαιρία». Η πραγματικότητα; Εργασία χωρίς ένσημα για ανθρώπους τριάντα έως εξήντα επτά. Πρακτική άσκηση στους πενηντάρηδες. Και μισθός… από το κράτος, όχι από τον εργοδότη. Κάπου ανάμεσα στα μεγάλα λόγια και στα ψιλά γράμματα, κρύβεται το πραγματικό σχέδιο. Και δεν μοιάζει καθόλου με «πρόοδο». Μοιάζει με φτηνό εργατικό δυναμικό. Πες μου στα σχόλια: Αυτό το πρόγραμμα… είναι βοήθεια ή ταπεινός εξευτελισμός; 🌐🔗 nikoskarabasis.gr 💬 Όταν το κράτος δίνει «ευκαιρίες» χωρίς ένσημα, κάποιος άλλος παίρνει τα κέρδη. Και σίγουρα όχι ο άνεργος. #ελλαδα #πολιτικη #αγοραεργασιας #αληθεια #απασχοληση #εργασια #δικαιωματα #καθημερινοτητα #karabasisreports 🌐🔗 nikoskarabasis.gr
♬ original sound – nikos karabasis
Ξεκίνησε, λέει, «το μεγαλύτερο πρόγραμμα επιδότησης απασχόλησης στην ιστορία της χώρας».
Έτσι το βάφτισε η ΔΥΠΑ. Με μεγάλα γράμματα. Με στόμφο. Με fanfare.
Και μετά… στις λεπτομέρειες. Εκεί που κρύβεται πάντα ο διάβολος.
Πενήντα χιλιάδες “θέσεις εργασίας”.
Για έξι μήνες.
Με εβδομάδα πενθήμερη, έξι ώρες τη μέρα.
Με επτακόσια τέσσερα ευρώ καθαρά.
Και —κρατηθείτε— χωρίς συνταξιοδοτική κάλυψη.
Ναι. Χωρίς.
Εργασία χωρίς ένσημα. Μέσα από τον ίδιο τον κρατικό φορέα απασχόλησης.
Και ποιοι είναι οι «τυχεροί»;
Όχι νέοι μέχρι είκοσι εννέα, όπως γινόταν πάντα.
Αλλά άνεργοι από τριάντα μέχρι… εξήντα επτά.
Άνθρωποι με εμπειρία δεκαετιών.
Που, σύμφωνα με το κράτος, χρειάζονται… «πρακτική άσκηση».
Σαν να μιλάμε για μαθητευόμενους.
Σαν να μην έχουν δουλέψει ποτέ τους.
Η Ομοσπονδία του πρώην ΟΑΕΔ το είπε καθαρά:
«Παράλογο και επικίνδυνο».
Και έχει δίκιο.
Γιατί όταν μιλάς για ανθρώπους πενήντα και εξήντα χρόνων και τους λες «έρχεσαι να πάρεις εμπειρία»…
Δεν κάνεις πολιτική.
Κάνεις κοροϊδία.
Και το καλύτερο;
Όλα αυτά μέσα από πρόγραμμα του ΕΣΠΑ.
Δηλαδή με λεφτά των ίδιων των εργαζομένων.
Για να δουλέψουν οι ίδιοι… τζάμπα στους εργοδότες.
Μισθός από τη ΔΥΠΑ.
Καμία εισφορά από την επιχείρηση.
Σούπερ deal.
Αλλά όχι για τον άνεργο.
Ρωτά η Ομοσπονδία, ρωτά το Κομμουνιστικό Κόμμα, ρωτά ο μισός κόσμος:
Σε ποια μελέτη βασίζεται αυτή η ανοησία;
Ποιος αποφάσισε ότι οι άνεργοι αυτής της ηλικίας έχουν έλλειψη εμπειρίας;
Γιατί δεν υπάρχει πρόγραμμα κανονικής απασχόλησης για την ίδια ηλικιακή ομάδα;
Γιατί πρέπει να δουλέψουν ανασφάλιστοι;
Και, τέλος, σε ποιο κράτος του δυτικού κόσμου θεωρείται «καινοτομία» η δουλειά χωρίς ένσημα;
Η απάντηση είναι μία:
Με φτηνό εργατικό δυναμικό, έχεις χαμηλό κόστος.
Με χαμηλό κόστος, έχεις ευτυχισμένο εργοδότη.
Με ευτυχισμένο εργοδότη, χτίζεις πολιτικές εκλογικές συμμαχίες.
Και ο πολίτης;
Ο άνεργος;
Ο πενηντάρης που ψάχνει δουλειά;
Έλα μωρέ… «αποκτά εμπειρία».
Για έξι μήνες.
Και μετά πίσω στο μηδέν.
Αυτή είναι η Ελλάδα του δύο χιλιάδες είκοσι πέντε. Του Μητσοτάκη.
Όπου η εργασία γίνεται “ευκαιρία”.
Όπου τα ένσημα γίνονται “λεπτομέρεια”.
Και όπου το κράτος βαφτίζει την εκμετάλλευση… «πρόοδο».
Γιατί εδώ, την ανάγκη σου, την λένε «πρόγραμμα».
Την απελπισία σου, την λένε «ευκαιρία».
Και το μέλλον σου, το αφήνουν έξι μήνες στον αυτόματο.
Ντροπή τους. Γράψε στα σχόλια τη γνώμη σου.
