@nikoskarabasis 🔥 Μη εμπλοκή λένε. Αλλά όταν απειλούνται βάσεις στο έδαφός σου, αυτό λέγεται άμυνα. Όχι ουδετερότητα. Η Μέση Ανατολή αλλάζει. Η Ευρώπη παραπαίει. Και η Ελλάδα πρέπει να αποφασίσει τι ακριβώς θέλει να είναι. Και με ποιούς. 🌐🔗 nikoskarabasis.gr ✒️ The TRUTH Network | By the Power of Signature. 🔥 #γεωπολιτική #μέσηανατολή #κύπρος #αιγαίο #τουρκία #ισραήλ #ιράν #πολιτική #ελλάδα #διεθνή #nikoskarabasis #TheTruthNetwork #KarabasisReports
♬ original sound – nikos karabasis
🎬
Κάποιοι στην Ελλάδα φωνάζουν για «μη εμπλοκή» στον πόλεμο της Μέσης Ανατολής.
Ας σοβαρευτούμε λίγο.
Πρώτον.
Η Ελλάδα δεν εμπλέκεται σε κανέναν πόλεμο.
Δεύτερον.
Στο ελληνικό έδαφος υπάρχουν αμερικανικές βάσεις.
Και στην Κύπρο βρετανικές βάσεις.
Αυτές οι βάσεις έχουν ήδη μπει στο στόχαστρο του Ιράν.
Και όταν απειλείται στρατιωτική εγκατάσταση στο έδαφός σου,
δεν λέγεται εμπλοκή.
Λέγεται άμυνα.
Τελεία.
Τρίτον.
Όλος ο θόρυβος για «ελληνική εμπλοκή» βασίστηκε σε…
ένα ιρανικό drone.
Ένα drone που χτύπησε βρετανική βάση στο Ακρωτήρι.
Με περιορισμένες ζημιές.
Και τρία με τέσσερα drones που καταρρίφθηκαν πάνω από τον Λίβανο.
Τόσος πανικός…
για αυτό.
Τέταρτον.
Η Κύπρος δέχθηκε επίθεση.
Και η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει συμβατική υποχρέωση να τη στηρίξει.
Πόσο μάλλον η Ελλάδα.
Η Ελλάδα είναι
και κράτος της Ευρωπαϊκής Ένωσης
και εγγυήτρια δύναμη της Κύπρου.
Δεν μπορείς να ζητάς από τους άλλους να σε στηρίξουν απέναντι στην Τουρκία
και εσύ να λες «δεν εμπλέκομαι» όταν απειλείται η Κύπρος.
Αυτό δεν είναι πολιτική.
Είναι υποκρισία.
Πέμπτον.
Η μόνη χώρα που φωνάζει για «μη εμπλοκή» στην περιοχή
είναι η Τουρκία.
Η Τουρκία που βρίσκεται
στη Συρία,
στη Λιβύη,
στη Σομαλία.
Η Τουρκία που επεμβαίνει παντού.
Ξαφνικά θυμήθηκε τη «μη εμπλοκή».
Γιατί;
Γιατί από αυτή την ιστορία κερδίζει το Ισραήλ.
Και κάποιοι στην Ελλάδα επαναλαμβάνουν
ακριβώς τα ίδια επιχειρήματα.
Έκτον.
Η Ευρώπη απέδειξε πάλι ότι δεν έχει στρατηγική.
Οι Γερμανοί άλλα λένε το πρωί
άλλα το βράδυ.
Οι Γάλλοι το ίδιο.
Οι Ισπανοί κατήγγειλαν τον Τραμπ
και μετά έστειλαν πλοίο.
Διπλωματία… επιπέδου νηπιαγωγείου.
Έβδομον.
Τα δυτικά μέσα ενημέρωσης μιλούσαν για
ενεργειακή κατάρρευση
κατάρρευση αγορών
παγκόσμιο ντόμινο πολέμων.
Και τι έγινε;
Οι αγορές αντέδρασαν ελάχιστα.
Το πετρέλαιο ανέβηκε λίγο.
Ο χρυσός επίσης.
Και τίποτα από τις «αποκαλύψεις καταστροφής» δεν συνέβη.
Όγδοον.
Για πρώτη φορά
οι περισσότερες αραβικές χώρες βρίσκονται πιο κοντά στο Ισραήλ.
Γιατί;
Γιατί φοβούνται το Ιράν
πολύ περισσότερο από το Ισραήλ.
Και τελευταίο.
Η κρίση μάλλον θα τελειώσει σύντομα.
Το ερώτημα όμως για την Ελλάδα παραμένει.
Την επόμενη μέρα:
Θα συνεχίσουμε να ανεχόμαστε
τη «Γαλάζια Πατρίδα»;
Θα συνεχίσουμε να δεχόμαστε
την απαγόρευση καλωδίου έξω από την Κάσο;
Θα συνεχίσουμε να κάνουμε ότι δεν βλέπουμε
τα τουρκικά τετελεσμένα στο Αιγαίο;
Γιατί τελικά στην Ελλάδα έχουμε δύο σχολές.
Τους «ειρηνιστές της στρουθοκαμήλου»
που θέλουν να μην εμπλεκόμαστε πουθενά.
Και τους «πατριώτες της τηλεόρασης»
που θυμούνται την εθνική υπερηφάνεια
μόνο όταν ο πόλεμος γίνεται μακριά.
Η πραγματική πολιτική όμως
δεν γίνεται με στρουθοκαμηλισμούς.
Γίνεται με στρατηγική.
Και κυρίως
με σοβαρότητα.
