ΑΝΑΛΥΣΗ
Το Ιράν βιώνει μία από τις πιο σκοτεινές στιγμές των τελευταίων δεκαετιών.
Δημόσιες εκτελέσεις όσων χαρακτηρίζονται «πράκτορες», εκατοντάδες νεκροί διαδηλωτές και ένα καθεστώς που επιλέγει την απόλυτη καταστολή ως απάντηση στην αμφισβήτηση.
Σε αυτό το εκρηκτικό περιβάλλον, η δημόσια παρέμβαση του Donald Trump, με κάλεσμα στους Ιρανούς «να συνεχίσουν τις διαδηλώσεις» και να «καταλάβουν τους θεσμούς», λειτουργεί ως επιταχυντής.
Όχι απαραίτητα υπέρ της ελευθερίας.
Αλλά σίγουρα υπέρ της αποσταθεροποίησης.
Η ιστορία της Μέσης Ανατολής είναι γεμάτη παραδείγματα όπου εξωτερικά μηνύματα, ακόμη και αν εμφανίζονται ως «στήριξη στους λαούς», χρησιμοποιήθηκαν ως άλλοθι για:
- σκληρότερη καταστολή,
- μαζικές συλλήψεις,
- αιματοκύλισμα στο όνομα της «εθνικής ασφάλειας».
Το ιρανικό καθεστώς ήδη βαφτίζει τους διαφωνούντες «πράκτορες».
Ένα μήνυμα από τον Λευκό Οίκο δεν ενισχύει τους διαδηλωτές.
Τους εκθέτει.
Η αλεπού στο σκίτσο δεν μιλά για προθέσεις.
Μιλά για αποτελέσματα.
Όταν η εσωτερική εξέγερση συναντά την εξωτερική παρέμβαση,
το τίμημα συνήθως το πληρώνουν οι ίδιοι οι πολίτες.
