Home Video Το παρακράτος απειλεί το κράτος – Εκρηκτικά στο γραφείο του Υπουργού Άμυνας;

Το παρακράτος απειλεί το κράτος – Εκρηκτικά στο γραφείο του Υπουργού Άμυνας;

Μια δημοσιογραφική πληροφορία που, αν επιβεβαιωθεί, ταράζει συθέμελα την πολιτική ζωή της χώρας. Μετά την εκδήλωση στο Πεντάγωνο, στην οποία παρέστησαν 111 βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος, εντοπίστηκαν εκρηκτικά στο πολιτικό γραφείο του Υπουργού Άμυνας, στο κέντρο της Αθήνας. Αν είναι αλήθεια, μιλάμε για εκτροπή, όχι για “ένταση”. Το παρακράτος απειλεί το κράτος. Η νύχτα απειλεί τη μέρα. Η εκτροπή απειλεί τη Δημοκρατία. Μέσα σε αυτό το σκοτάδι, η Ελλάδα χάνει τη βιομηχανία, τη γνώση, τη δημιουργία και τους ανθρώπους της. Μια χώρα που δεν παράγει — δεν επιβιώνει.

171
0
@nikoskarabasis

📢 Αν πιστεύεις ότι η Αλήθεια δεν σβήνεται — κάνε ❤️ Like 💬 Γράψε τη γνώμη σου στα σχόλια 🔁 Μοιράσου το 👤 Κάνε Follow για να βλέπεις ό,τι “δεν σου δείχνουν” ⚠️ Μια πληροφορία που, αν επιβεβαιωθεί, αλλάζει τα πάντα. Το παρακράτος απειλεί το κράτος. Η νύχτα απειλεί τη μέρα. Η εκτροπή απειλεί τη Δημοκρατία. Κι εμείς; Θα συνεχίσουμε να σιωπούμε; ✒️ By Nikos Karabasis | By the Power of Signature 🌐🔗 nikoskarabasis.gr 💣 🧨 Αν ισχύει η πληροφορία, δεν μιλάμε για “ένταση”. Μιλάμε για εκτροπή. Η Δημοκρατία απειλείται από μέσα. #KarabasisReports #TheTruthNetwork #ByThePowerOfSignature #ΗΑλήθειαΔενΣβήνεται #nikoskarabasis #Ελλάδα #ΔίκτυοΤηςΑλήθειας

♬ original sound – nikos karabasis

🎙️

Μια δημοσιογραφική πληροφορία που — αν επιβεβαιωθεί — σημαίνει ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα για τη συνέχεια της πολιτικής ζωής.
Στη γενική νευρικότητα που επικρατεί στην κυβερνητική παράταξη,
θα πρέπει να προστεθεί και ένα πολύ σοβαρό γεγονός:

Η πληροφορία ότι αμέσως μετά την εκδήλωση στο Πεντάγωνο,
στην οποία παρέστησαν εκατόν έντεκα βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος,
εντοπίστηκαν εκρηκτικά στο πολιτικό γραφείο του υπουργού Άμυνας, στο κέντρο της Αθήνας.

Αν ισχύει — επιστρέφουμε σε άλλες εποχές.
Το παρακράτος απειλεί το κράτος.
Η νύχτα την ημέρα.
Η εκτροπή τη δημοκρατία.

Κι όσο συμβαίνουν όλα αυτά —
ας θυμηθούμε πώς φτάσαμε ως εδώ.

Η ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Κοινότητα υποσχόταν πρόοδο.
Εκσυγχρονισμό. Ανάπτυξη. Σύγκλιση.

Στην πραγματικότητα, όμως, ήταν η αρχή του τέλους.
Η αρχή μιας βαθιάς αποβιομηχάνισης.
Μιας αργής, ύπουλης φθοράς του ανθρώπινου κεφαλαίου.
Των Ελλήνων. Της ίδιας της ψυχής της χώρας.

Εκεί που άλλοτε υπήρχαν εργοστάσια, τεχνικές σχολές,
χιλιάδες μάστορες και μηχανικοί —
σήμερα υπάρχει κενό.
Μια χώρα που δεν παράγει τίποτα.

Αντί για βιομηχανία, επιδοτήσεις. Και κλέφτες.
Αντί για παραγωγή, εισαγωγές. Και αφαίμαξη.
Αντί για αριστεία, μετριότητα. Και τσογλανισμός.

Κι ένας πολιτικός πλούτος που γεννήθηκε πάνω στα ερείπια της εργασίας —
για την Ολιγαρχία.

Οι χαλυβουργίες, τα υφαντουργεία, τα μηχανουργεία, τα ναυπηγεία —
διαλύθηκαν.
Θύματα της δήθεν «ελεύθερης αγοράς» που δεν ήταν ποτέ ελεύθερη.
Ήταν θηλιά για όλους εμάς.

Η Ευρωπαϊκή Κοινότητα δεν έφερε ισότητα.
Έφερε εξάρτηση.
Οι Βόρειοι παρήγαγαν. Οι Νότιοι απλώς κατανάλωναν.

Το πιο τραγικό δεν ήταν ότι χάσαμε τα εργοστάσια.
Ήταν ότι χάσαμε τους ανθρώπους που ήξεραν να τα λειτουργούν.
Χάσαμε τη σιωπηλή γνώση.
Τη γνώση του μάστορα που δεν γράφεται σε βιβλία —
μαθαίνεται δίπλα στη φωτιά της εμπειρίας.

Μια κοινωνία χωρίς μάστορες,
είναι μια κοινωνία χωρίς δημιουργία.
Κι αυτή η γνώση, αν χαθεί, δεν ξανακερδίζεται.

Οι Αμερικανοί στέλνουν ρομπότ στη Σελήνη —
αλλά δεν μπορούν να ξαναστείλουν άνθρωπο.
Γιατί κι εκεί χάθηκε η ψυχή της τεχνικής.
Έγιναν ζόμπι.

Στην Ελλάδα, η παραγωγή έγινε ανάμνηση.
Η γεωργία επιδοτούμενη.
Η βιομηχανία μη ανταγωνιστική.
Η νεολαία μετανάστευσε.
Η παιδεία αποκόπηκε από τη γνώση.

Ο καθηγητής διδάσκει χωρίς εργαστήριο.
Ο φοιτητής αποφοιτά χωρίς πράξη.
Η κοινωνία παράγει πτυχία — όχι δεξιότητες.

Κι έτσι, φτιάξαμε ένα έθνος που δεν ξέρει να φτιάχνει τίποτα.

Το ανθρώπινο κεφάλαιο, το πιο πολύτιμο όλων,
διαβρώθηκε σιωπηλά. Με σχέδιο.
Οι γνώσεις μας και η ιστορία μας απαξιώθηκαν.
Οι δεξιότητες μαράζωσαν.
Η αξιοσύνη κατέρρευσε — ή έφυγε για να σωθεί.

Η κρίση της χώρας δεν είναι στα νούμερα της Οικονομίας.
Είναι στην ποιότητα των ανθρώπων.
Είναι η φτώχεια του πνεύματος.
Το σκοτάδι που φώλιασε στα μυαλά μας.
Η απουσία πάγκου και μαθητείας δίπλα σε φωτισμένους δασκάλους.
Η απώλεια της αυτοπεποίθησης ότι μπορούμε να δημιουργήσουμε κάτι που να αξίζει.

Όταν φεύγει η παιδεία,
φεύγει μαζί της και η ψυχή του πολιτισμού.
Γιατί πολιτισμός δεν είναι τα λόγια —
είναι τα χέρια που χτίζουν.
Τα μυαλά που φωτίζουν.

Ένας πολιτικός είπε κάποτε:
«Ή θα κολυμπήσουμε ή θα πνιγούμε».
Πνιγήκαμε.

Κι αν υπάρχει σωτηρία,
είναι μόνο μία:
Η απαγκίστρωση από την παγίδα που μας σκοτώνει.
Από την ψεύτικη Ευρώπη της εξάρτησης.
Από το μαύρο σύστημα των Woke.

Για να ξαναφτιάξουμε τη δική μας Ελλάδα.
Την Ελλάδα που παράγει.
Που δημιουργεί.
Που πιστεύει ξανά στη δύναμη των ανθρώπων της.

Εσύ τι λες;
Γράψε τη γνώμη σου στα σχόλια.

🖋️ By Nikos Karabasis | By the Power of Signature
🌐🔗 nikoskarabasis.gr

0 0 votes
Article Rating
Subscribe
Notify of
guest
0 Comments
Oldest
Newest Most Voted
Inline Feedbacks
View all comments