Σ’ ένα βασίλειο μακρινό, υπήρχε ένας Φρουρός που είχε αναλάβει να φυλάει τα τείχη.
Μια νύχτα, μαύρα σύννεφα σκέπασαν τον ουρανό και άνεμοι άρχισαν να σείουν τα πάντα.
Ο Φρουρός κοίταξε ψηλά και είπε:
«Ας ξεκουραστώ λίγο∙ η καταιγίδα ίσως προσπεράσει».
Έκλεισε τα μάτια του, κι ενώ κοιμόταν, οι εχθροί πέρασαν μέσα από τις πύλες.
Το πρωί, όταν ξύπνησε, βρήκε το βασίλειο καμένο και ερείπια γύρω του.
Ένας γέρος τον πλησίασε και του είπε:
«Η ιστορία δεν συγχωρεί όσους κοιμούνται την ώρα της καταιγίδας. Γιατί τότε είναι που χρειάζεται το μάτι ξύπνιο και η ψυχή σε εγρήγορση».
Ο Φρουρός κατάλαβε πως το σφάλμα του δεν ήταν ο ύπνος, αλλά η αδράνεια την κρίσιμη στιγμή.
Ηθικό δίδαγμα:
Η ιστορία δεν συγχωρεί εκείνους που κοιμούνται την ώρα της καταιγίδας∙ γιατί τότε κρίνονται τα έθνη και οι άνθρωποι.
—————————————————-
The Guard and the Storm
In a distant kingdom, there was a Guard entrusted with watching the walls.
One night, dark clouds covered the sky and fierce winds shook everything.
The Guard looked up and said:
“Let me rest a while; perhaps the storm will pass.”
He closed his eyes, and while he slept, the enemies slipped through the gates.
At dawn, when he awoke, he found the kingdom burned and in ruins.
An old man came to him and said:
“History does not forgive those who sleep through the storm. For it is then that eyes must stay open and spirits alert.”
The Guard realized his fault was not sleep itself, but inaction at the critical hour.
Moral:
History does not forgive those who sleep during the storm; for that is the moment when nations and men are judged.
✒️ By Nikos Karabasis | By the Power of Signature | 🌐🔗 nikoskarabasis.gr
