Η ζωή σήμερα στην Ελλάδα είναι δύσκολη σχεδόν για όλους για έναν απλό λόγο: Προδοθήκαμε από τους εαυτούς μας. Εγκαταλείψαμε τις αρχές, τις αξίες και τα ιδανικά μας και σκλαβωθήκαμε στους μίζερους εμπόρους του αχαλίνωτου κέρδους. Μας πήρανε αιχμαλώτους στις γαλέρες τους. Σήμερα δεν μας χρειάζονται καν. Γι αυτό μεθοδεύουν με κάθε σατανική σκέψη που διαθέτουν πως θα μας εξαλείψουν.
Με το ίδιο ισχυρούς αλαζόνες δυνάστες απέναντι τους. Ο εχθρός είναι οι ηγεσίες μας. Αυτοί που μας λένε τι θα κάνουμε. Αυτοί που μας σώζουν. Αυτοί που μας τάζουν λαγούς με πετραχήλια. Αυτοί που ξέρουν πριν από εμάς, για εμάς. Είναι ολοφάνερο. Μας εξοντώνουν ύπουλα, μεθοδικά, άλλοτε φανερά και άλλοτε κρυφά. Τι μπορεί κανείς να κάνει; Τον δρόμο της ελευθερίας τον έχουν περπατήσει πολλοί άλλοι πριν από εμάς μέσα στους αιώνες.
Με το ίδιο ισχυρούς αλαζόνες δυνάστες. Ο δρόμος είναι αυτός που πρέπει πάλι να περπατηθεί. Από όποιον θέλει αξιοπρέπεια στη ζωή του. Εάν θέλουμε να έχουμε μέλλον, εμείς και τα παιδιά μας. Ο αγώνας αυτός πάντα ήταν δύσκολος. Τραχύς, Ανηφορικός. Πικρός. Αλλά είχε καρδιά και φλόγα μέσα του. Έβλεπε μπροστά με ταπεινότητα και απλότητα. Ηθελε καθαρό αέρα και νερό. Καθαρά βήματα συνείδησης. Ετσι θα πορευτούμε ξανά. Καλό δρόμο…
—————————————
Life in Greece today is difficult for almost everyone for one simple reason: We have been betrayed by ourselves. We have abandoned our principles, values and ideals and enslaved ourselves to the miserable merchants of unbridled profit. They took us captive in their galleys. Today we are not even needed. That’s why they are plotting with every evil thought they have how to eliminate us.
With the same powerful arrogant oppressors against them. The enemy is our leaders. Those who tell us what to do. The ones who save us. The ones who feed us rabbits with rocks. The ones who know before us, about us. It’s obvious. They are eliminating us insidiously, methodically, sometimes overtly, sometimes covertly. What can one do? The road to freedom has been walked by many others before us through the centuries.
With the same powerful arrogant oppressors. The road is the one that must be walked again. By anyone who wants dignity in his life. If we want to have a future, we and our children. This struggle has always been difficult. Strong, unyielding. Bitter. But it had heart and fire in it. He looked forward with humility and simplicity. He wanted fresh air and water. Clear steps of conscience. That’s how we will walk again. A good path…
